دستگاه آبکاری مس برای آبکاری قطعات پرینت شده پلاستیکی و رزینی

  • -

دستگاه آبکاری مس برای آبکاری قطعات پرینت شده پلاستیکی و رزینی

هر روزه قیمت تولید قطعات پرینت سه بعدی شده در حال کاهش است خصوصا در مورد پرینترهای سه بعدی با تکنولوژی FDM . در میان پرینترهای سه بعدی , پرینتر سه بعدی رومیزی با تکنولوژی FDM بیشترین کاربرد را داراست و حل مشکلات این پرینتر یکی از اصلی ترین هدفهای تولید کنندگان آن است. هر روزه روشهای ابداعی زیادی جهت حل این مشکلات عرضه می شود مثلا یکی از مشکلات پرینترهای سه بعدی ناصاف بودن سطح آنهاست و تلاشهای زیادی برای حل این مشکل انجام شده , شاید یکی از ساده ترین راه حل های موجود پوشاندن سطوح پرینت سه بعدی شده با لایه ای از فلز است که اصطلاحاً به آن آبکاری گفته می شود. اخیراً یک شرکت ایتالیایی اقدام به تولید کیت های ارزان قیمت آبکاری قطعات پرینت شده نموده است که در نوع خود بسیار جالب هستند. با استفاده از این دستگاه  به راحتی می توان سطوح قطعات پرینت شده را با لایه ای از فلزاتی مثل مس، نقره و غیره پوشاند و قطعات بسیار جالبی تولید نمود.

مدیر این شرکت اعلام کرده است که آنها به دنبال راه حلی ارزان قیمت جهت آبکاری قطعات پرینت شده که معمولاً نارسانا می باشند بودند و در نهایت این دستگاه را تولید کردند. این دستگاه گزینه های بسیار زیادی در اختیار کاربران قرار می دهد.

مدیر این شرکت همچنین بیان می کند که پروسه آبکاری پروسه ای بسیار ساده است و این پروسه به معنی باردار نمودن ذره های فلز با استفاده از روش الکترولیز و ایجاد یک لایه فلز بر روی قطعه مورد نظر است , این قطعه حتی می تواند قطعه پلاستیکی پرینت سه بعدی شده باشد اگر بتوان آن را به طریقی رسانا نمود. دستگاه ساخت این شرکت می تواند با فلزاتی از قبیل مس، نقره، طلا و غیره کار کند. جهت رسانا نمودن قطعات پرینت سه بعدی شده از اسپری گرافیتی و یا نقره ای استفاده می شود.

هیچ گونه تفاوتی بین روش آبکاری این شرکت با روشهای متداول برای آبکاری قطعات فلزی وجود ندارد. این پروسه توسط یک ترکیب اسیدی و نمکهای آهنی و جریان ثابتی از جریان الکتریکی انجام می پذیرد و کل پروسه در داخل یک ظرف شیشه ای انجام شده و استفاده از دو قطب مثبت و منفی (کاتد و انود) مسیر حرکت ذره های باردار شده را تعیین می نماید. با استفاده از این دستگاه می توان در هر دو دقیقه لایه ای به ضخامت ۱ میکرون بر روی قطعه ایجاد نمود. بعد از اتمام کار تنها کافیست قطعه مورد نظر را با آب شستشو داده و آن را خشک کرد.

این دستگاه استفاده های بسیار زیادی دارد برای مثال می توان به آبکاری طلا در جواهرات تولید شده با رزین و یا آبکاری مس قطعات پلاستیکی اشاره کرد. لازم به ذکر است که این پروسه آبکاری بسیار ارزان قیمت و کم هزینه است.

قیمت این کیت آبکاری قطعات پرینت شده در حدود ۵۰۰ یورو می باشد که شامل همه ملزومات آن است و همچنین به همراه دستگاه , دستورالعمل لازم در یک CD به کاربر ارائه می شود که شامل نرم افزار مورد نیاز و بقیه اطلاعات لازم است.

آبکاری قطعات ساخته شده با پرینتر سه بعدیآبکاری قطعات ساخته شده با پرینتر سه بعدیآبکاری قطعات ساخته شده با پرینتر سه بعدی


  • -

ساخت خانه های اضطراری در ۳۰ دقيقه با استفاده از پرينترهای سه بعدی شرکت INNoprint

با آنکه هر روزه کاربردهای جديد و جالبی از تکنولوژی پرينترهای سه بعدی ارائه می شود و اين تکنولوژی تاثير زيادی بر بسياری از صنايع مختلف داشته ولی تعداد کمی از ايده های ساخت خانه های پرينت سه بعدی شده دارای صرفه اقتصادی هستند و يا به عبارت ديگر پروژه های بسيار کمی در حال کار بر روی ساخت خانه های پرينت سه بعدی هستند که در اين پروژه ها از سيمان به عنوان ماده اوليه استفاده می شود. اخيراً گروهی از محققين فرانسوی پرينتر سه بعدی جديدی را ابداع نموده اند که قادر است در ۳۰ دقيقه یک خانه سه بعدی بسازد که در مواقع اضطراری  کاربرد فراوانی داشته باشد.

پرينتر ابداعی اين گروه فرانسوی دارای سرعت بسيار زياديست و دارای صفحه ساختی به اندازه ۳ متر مربع می باشد. اين پروژه ساخت با استفاده از سرمايه گذاری تنها يک شرکت آغاز به کار کرده است و محققين اميدوار هستند بتوانند آن را به توليد انبوه برسانند.

همانند تمامی پرينترهای سه بعدی خانه سازی، اين پرينتر نيز از يک بازوی روباتيکی که يک مکانيزم پرينت به آن وصل شده است تشکيل شده و سيستم حرکتی آن کارتزينی و يا دلتايی نیست. اين سيستم حرکتی باعث می شود آزادی حرکتی بيشتری وجود داشته باشد. در حال حاضر اين مکانيزم پرينت تنها با فيلامنتهای پولی يورتان کار می کند ولی محققين در حال اضافه کردن فيلامنتهای ديگر به اين دستگاه هستند. خانه های پرينت شده با اين دستگاه دارای استحکام بالايی بوده و به آسانی می توان در آنها زندگی کرد. اين پرينتر سه بعدی قادر است سقف خانه را بدون استفاده از ساپورت پرينت نمايد.

اين تيم تحقيقاتی زير نظر پرفسور بنوئيت فرت کار می کند و تنها به فکر تجاری سازی اين ماشين است. بنابر اضهار نظر اين پروفسور، آنها ايده ساخت اين ماشين را از خبرهای مربوط به بلايا و سوانح طبيعی پيدا کردند. در چنين مواقعی می توان اين پرينتر سه بعدی را همراه با مواد اوليه مورد نياز به وسيله کانتينر به محل مورد نظر منتقل کرد و خانه و سرپناه های سريع ايجاد نمود. خانه های ساخت اين پرينتر می توانند بصورت طولانی مدت مورد استفاده قرار گيرد.

با آنکه اين دستگاه پرينتر سه بعدی تا همينجای کار بسيار جالب است و می تواند در کشورهایی مانند نپال و سوريه مورد استفاده قرار گيرد ولی این تيم تحقيقاتی در حال توسعه اين ماشين هستند و اميدوارند بتوانند از اين ماشين در پروژه های فضايی نيز استفاده کنند.

 

ساخت خانه با پرینتر سه بعدی در 30 دقیقهساخت خانه با پرینتر سه بعدی در 30 دقیقه


  • -

جوش دادن فيلامنتهای متفاوت به همديگر با استفاده از ابزار جوش جديد

عليرغم تولید مدلهای زيادی از پرينترهای سه بعدی، فيلامنتهای پرينترهای سه بعدی و همچنين تکنولوژی های معرفی شده در این رابطه،هنوز مشکلات حل نشده زیادی باقیست که کاربران همچنان با آن دست و پنجه نرم می کنند از جمله مشکل اتصال و يا جوش دادن چندين فیلامنت متفاوت به یکدیگر.

يک شرکت کوچک در فرانسه اعلام کرده که ابزاری را برای اتصال و جوش دادن چندين نوع متفاوت از فيلامنتها به یکديگر ارائه کرده است.

اين کمپانی تازه کار توسط يک پدر و پسر راه اندازی شده که دارای تخصص های فرزکاری، محاسبات صنعتی و مهندسی کامپيوتر هستند و وجود چنین ابزاری را برای کاربران پرينترهای سه بعدی لازم و ضروری می دانند. اين محصول جديد که به EasyWelder نامگذاری شده, توانايی اتصال چندين نوع متفاوت از فيلامنتهای پرينترهای سه بعدی را دارد و از فيلامنتی که به این روش جوش داده شده براحتی می توان استفاده کرد.

در حالت عادی يک رول فيلامنت در حدود ۳۶۰ متر است و به راحتی مي توان آن را استفاده کرد ولی وقتی که تنها چند متر آن باقی مانده باشد امکان استفاده از آن تقريباً وجود ندارد و اين به معنی از دست دادن مقداری از فيلامنت است و با احتساب قيمت فيلامنت می توان گفت که باعث اسراف قابل ملاحظه ای می شود.

استفاده از اين ابزار جوش دهنده, مانع از هدر رفتن فيلامنت مي شود و همچنين می توان با استفاده از آن چندين فيلامنت رنگی را به یکديگر متصل کرد و قطعات بسيار زيابی خلق نمود.

کلگی های اين ابزار مجهز به دو گرم کن هستند که می توان دمای هر کدام از گرم کن ها را در محدوده ۱۰۰ تا ۲۰۰ درجه سانتيگراد تنظيم کرد. این ابزار قابليت جوش دادن فيلامنت هايی با قطر ۱٫۷۵ ميليمتر و ۳ ميليمتر را داراست. همچنين اين ابزار دارای يک صفحه نگهدارنده فيلامنت است که به کاربر اجازه می دهد فيلامنت ها را در حين جوش دادن به راحتی روی ابزار نگه داشته و از صاف بودن آنها مطمئن شود.

مهمترين مزيت اين ابزار جوش این است که می تواند فيلامنتهای متفاوت مانند ABS، PLA، PVA و غيره را به یکديگر جوش دهد.

 

دستگاه جوش فیلامنت پرینتر سه بعدیدستگاه جوش فیلامنت پرینتر سه بعدی


  • -

ساخت دست مصنوعی با پرینتر سه بعدی

امروزه پروتزهای بسيار زياد و خلاقانه ای با استفاده از پرينترهای سه بعدی توليد شده و به افراد نيازمند عرضه می شود ولی خيلی از اين پروتزها و يا به عبارت ديگر دستهای مکانيکی پرينت شده قابليت کنترل ندارند و از طرفی به راحتی در اختيار همگان نیستند. تکنولوژی توليد اين نوع پروتزها بيشتر در کشورهای توسعه يافته غربیست و هشتاد درصد افراد نيازمند به اين نوع پروتزها در کشورهای در حال توسعه و ضعیف هستند. خوشبختانه پروژه بسيار جالبی به نام دست ويکتوريا در دانشگاه ويکتوريا در حال انجام است که بيشتر بر روی دو کشور گوانتامانا و نپال و همچنين کشورهای نيازمند تمرکز کرده و هدف از اين پروژه توليد پروتزهای مورد نياز برای افراد کم درآمد و محتاج در این کشورهاست.

درست است که فايل بعضی از اين دست های مصنوعی و پرينت شده در فضای اينترنت موجود است و به راحتی می توان اين پروتزها را پرينت نموده و به اقصا نقاط دنيا ارسال کرد ولی هدف از اين پروژه توليد پروتزهای شخصيست بطوريکه پروتز از کتف به پائين را پوشش دهد و قابليت کنترل نيز از اين طريق مهيا شود. اين پروژه يک پروژه بدون ديد اقتصادیست و قرار نيست نتايج آن به صورت تجاری عرضه شود. نکته بسيار مهم  از اين پروژه قابل کنترل بودن پروتز است که تمرکز زيادی روی آن شده است.

 

بر اساس نتايج ارائه شده از اين پروژه، پروتز توليد شده از سرعت حرکتی پائينی برخوردار است ولی سيستم حرکتی آن بسيار شبيه به دست واقعيست. نکته بسيار جالب در مورد اين پروژه هزينه آن است که بسيار پائين بوده و اين پائين بودن قيمت مديون استفاده از پرينتر سه بعدی و اسکنر سه بعدی ليزریست که کمک شايانی به توليد قطعات مورد نياز نموده است.

 

با استفاده از اين پروتزهای پرینت شده، افراد نيازمند می توانند اميد بیشتری به زندگی داشته باشند و در انجام بسیاری از کارها نيازمند کمک ديگران نباشند و نهايتا اين موضوع می تواند به آنها در يافتن شغل مناسب کمک کند تا بتوانند به زندگی عادی برگردند.

این پروتز پرینت شده تنها يک دست مکانيکی نیست و شامل انگشتان دست، مچ ، بازو و قسمت اتصال به بدن فرد استفاده کننده می باشد که به خوبی قابل کنترل است. در طراحی اين پروتز از سيستم قفل شونده با قابليت چرخش و يک مچ ابداعی استفاده شده , از اين پروتز می توان در انجام خيلی از کارهای روزمره استفاده کرد. نحوه حرکت انگشتان اين پروتز به گونه ای طراحی شده که قابليت گرفتن خيلی از اشياء را بدون تلاش زياد داراست و همچنين قابليت چرخش مچ اين امکان را فراهم می کند که افراد به راحتی بتوانند با استفاده از قاشق و چنگال غذا بخورند.

بر اساس اظهارات توليد کننده اين پروتز، اين دست پرینت شده به راحتی می تواند توسط بيماران و بدون توجه به نوع ناتوانی آنها و اين نکته که دست آنها از چه نقطه ای قطع شده است مورد استفاده قرار گيرد. نحوه اتصال دست مکانيکی توليد شده به بدن بيمار بسيار مهم است و اين موضوع با استفاده از اسکنر سه بعدی ليزر به راحتی قابل حل است.

بطور خلاصه می توان گفت که پروتز توليد شده که به دست ويکتوريا معروف شده می تواند  تمامی نيازهای افراد نيازمند را برآورده کند. هر چند که اين پروژه بطور کامل تمام نشده و در حال پيشرفت است ولی نتايج بدست آمده تا کنون بسيار جالب و موفقيت آميز هستند.

 

ساخت دست مصنوعی با پرینتر سه بعدیپرینت سه  بعدی دست مصنوعی


  • -

سگی با کمک فناوری پرینت سه بعدی تحت عمل جراحی

با وجود اینکه اخبار بسیار خوبی در رابطه با کودکان نیازمند به پیوند اعضاء مصنوعی با کمک فناوری پرینت سه بعدی و از طریق سازمان هایی مانند ENABLE به گوش ما رسیده است، هم اکنون این فناوری کم هزینه و فراگیر در نظر دارد تا به کمک دوستان چهارپایمان (حیوانات) بشتابد.

اخیرا سگی اسکاتلندی به نام زیگی(Ziggy) که به گروهی از دانشجویان رشته دامپزشکی دانشگاه Queensland تعلق دارد، در ناحیه Queensland کشور استرالیا تحت عمل جراحی قرار گرفت تا به لطف فناوری پرینت سه بعدی، پای جلویی ناقص او با نمونه ای سالم جایگزین شود.

متاسفانه این سگ با پایی ناقص متولد شده و بیشتر سالهای عمر خود را بدون استفاده از پاهای جلویی خود پشت سر گذاشته است. دانشجویان رشته دامپزشکی تصمیم گرفتند تا پای زیگی را جراحی نموده و آن را مداوا کنند. برای این کار باید پای ناقص این سگ را با پایی سالم جایگزین می کردند تا این پروسه تغییر شکل را مورد مطالعه قرار دهند.

خوشبختانه این دانشجویان و پروفسورشان با یکی از ساکنین محلی به نام Don McGuinness که مسئولیت گسترش استفاده از فناوری پرینت سه بعدی در آن ناحیه را برعهده داشت، در ارتباط بودند. جای تعجب ندارد که Don McGuinness از فرصت انتقال تجارب خود در این زمینه به دانشجویان دریغ نکرد تا پای ناقص زیگی با استفاده از فناوری پرینت سه بعدی مداوا گردد.

به گفته Don McGuinness، تیم دانشجویان اسکن های سه بعدی مورد نیاز از پای زیگی را انجام داده بودند اما به منظور ساخت قطعه مورد نیازی که می بایست به پای زیگی متصل می شد، نیازمند نمونه فیزیکی دقیقی از پا بودند تا پیش از انجام عمل جراحی، قطعه مناسب را بسازند.

وی بیان می کند : “بدیهی بود که هنگامی که آنها شروع به برش پای ناقص کردند، باید قطعه مصنوعی را بی درنگ جایگزین می کردند. بنابراین نگران به پایان بردن فرآیند پرینت سه بعدی بوده و به همین دلیل از من خواهش کردند تا این کار را برایشان انجام دهم.”

اگرچه Don McGuinness پیش از این تجربه کار با پرینتر سه بعدی را داشته اما اکثر کارهای پیشین او به ایجاد نمونه های اولیه و الگو برای قالب های گوناگون خلاصه می شده است. نیازی به گفتن این موضوع نیست که وی پیش از این بر روی پای سگی عمل چاپ سه بعدی را انجام نداده بود و به همین دلیل این کار برایش یک چالش بزرگ محسوب می شد.

با این حال تنها پس از سه روز از شروع کار، McGuinness توانست با استفاده از داده های سه بعدی اولیه، نمونه دقیقی از پای زیگی را به دانشجویان ارائه دهد.

بلافاصله پس از آن،دانشجویان فرآیند برنامه ریزی عمل جراحی را آغاز کرده و تنها پس از مدت یک هفته و نیم، جراحی را به پایان رسانده و در حال حاضر منتظر نتیجه عمل و بهبودی حال زیگی هستند.

در پایان می توان گفت که استفاده از پرینتر سه بعدی در تولید جایگزین های اندامی برای عمل جراحی، باعث تغییرات اساسی در دنیای پزشکی و جراحی های مربوط به انسان و حیوانات شده است.

آقای McGuinness اعلام نموده است که در صورت دریافت تماس های مربوطه، از پروژه های آتی استقبال خواهد کرد. وی اینگونه ادامه می دهد: “در صورت مواجهه با چنین مواردی، حاضر به ارائه خدمات خود به دانشگاه هستم. من این کار را رایگان انجام می دهم، البته به خاطر نجات جان سگ ها. به دلیل علاقه ای که به حیوانات و این تکنولوژی دارم، به اینگونه موارد علاقه دارم و البته باید بگویم که انسان ها هم شامل این موارد می شوند. اما بر این باورم که منابع و تجهیزات بسیار بیشتری در زمینه پرینت سه بعدی اعضای مصنوعی در اختیار انسان قرار دارد.”

استفاده از پرینتر سه بعدی در عمل های جراحیاستفاده از پرینتر سه بعدی در عمل های جراحیاستفاده از پرینتر سه بعدی در عمل های جراحی


  • -

پرینتر سه بعدی که در یک چمدان کوچک، جا می شود

پرینتر سه بعدی که در یک چمدان کوچک، جا می شود

 

پرینتر سه بعدی قابل حمل

به دنبال عرضه موفق پرینتر سه بعدی TeeBoxMax قابل جمع شدن و قابل حمل در سال گذشته، حالا مهندس طراح، Emmanuel Adututu از هلند، به سراغ Kickstarter رفته تا پرینتر سه بعدی قابل حمل و قابل جمع شدن خود را به آن­ها معرفی کند: پرینتر سه بعدی چمدانی TeeBot.

بله-چمدانی

این پرینتر سه بعدی به گونه­ای طراحی شده تا یک پرینتر سه بعدی منبع باز متحرک باشد که خوب به نظر می­رسد، قابل حمل است و دارای کیفیت پرینت مناسبی است، TeeBot دارای چمدانی ساده و محکم است و افرادی را که همیشه در حال حرکت هستند را به شوق می­آورد. این پرینتر سه بعدی میتواند یک انتخاب ایده­آل برای یادگیری و آموزش پرینت سه بعدی برای آن­هایی که همیشه در یک مکان ثابت نیستند، باشد.

Adututu گفت: ” من یک پرینتر سه بعدی نیاز داشتم که بتوانم موقع سفر، آن­را به همه جا ببرم، بنابراین، شروع کردم به کار بر روی طراحی پرینتر سه بعدی TeeBot، آن­را قابل جمع شدن و حمل کردم طوریکه بر روی کیفیت پرینت آن اثرگذار نباشد”.

“نتیجه، یک پرینتر سه بعدی ساده و قابل جمع شدن در یک چمدان است که می­تواند پرینت­های سه بعدی با کیفیت بالا را (مستقیماً از درون) چمدان تولید کند. امیدوارم طراحی را بپسندید و از ساخت و استفاده از یکی از آن­ها، لذت ببرید. همانطور که من لذت می­برم!”.

این پرینتر سه بعدی قادر است اشیایی را به بزرگی ۲۰cm*16cm*20cm و با رزولوشن ۰٫۱ میلی­متر با سرعت پرینت بیش از ۱۴۰ میلی­متر بر ثانیه پرینت کند. اندازه­ی کلی چمدان، زمانیکه برای حمل پرینتر سه بعدی بسته است، ۵۵۰mm*400mm*250mm است و زمانیکه برای استفاده باز می­شود، ۵۵۰mm*400mm*500mm است.

 

Adututu در حال حاضر، زنجیره­های تأمین را با فروشندگان خود راه­اندازی کرده تا اطمینان حاصل کند که حامیان Kickstarter ، قادرند TeeBot خود را پس از سفارش دادن، با سرعت هر چه بیشتر دریافت کنند.

Adututu افزود: “ما با همه­ی تأمین­کنندگان خود ارتباط برقرار کرده­ایم و آن­ها آماده­ی حمل بخش­های مورد نیاز ما هستند”. “زمان حمل و تحویل، تخمین زده شده و ما بسیاری از نمونه ­ها را دریافت و تست کرده­ایم”.


  • -

خودرو هوشمند ساخته شده با پرینتر سه بعدی

، یک شرکت پیشگام در زمینه ساخت  خودرو با پرینتر سه بعدی که در آریزونا واقع است، و دانشگاه میشیگان، توسعه یک برنامه با عنوان SmartCart برای ماشین پرینت شده خودکار به اندازه خودروهای گلف در خیابان ها را شروع کرده اند.

البته Local Motors، سال پیش، یک ماشین با پرینت سه بعدی مناسب برای جاده به نام Strati را توسعه داده بود، اما آن ها اکنون یک ماشین دیگر را با پرینت سه بعدی به یک تیم تحقیقاتی در دانشگاه میشیگان فرستاده اند. این ماشین کم سرعت در یک کنفرانس خبری در تمپه آریزونا رونمایی شد. این یکی از سه ماشینی است که Local Motors با هدف توسعه ماشین های خودکار به تیم تحقیقاتی می فرستد. ادوین اولسون، دانشیار مهندسی برق و علوم کامپیوتر (و مدیر این پروژه) در وبسایت دانشگاه گفت “بلندپروازانه فکر کن، اما با ماشین های خودکار با سرعت کم”. “هدف ما از SmartCarts، این است که شروع به درک چالش های یک سیستم حمل و نقل در هنگام نیاز، که با ماشین های خودکار ساخته شده است کنیم”.

خب برنامه چیست؟ در طول سال آینده، این تیم به رهبری اولسون، قابلیت های رانندگی خودکار و نیز یک رابط کاربری برای تلفن همراه را توسعه خواهند داد که بتواند برای درخواست به راننده ها به کار گرفته شود. سپس ماشین ها در Mcity آزمایش خواهند شد. Mcity یک مکان آزمایش ماشین است که توسط مرکز تبدیل حرکت در دانشگاه میشیگان مورد بهره برداری قرار می گیرد. این شهرک آزمایش که دارای ۳۲ جریب زمین است، مکانی عالی برای این طرح ها است.

پژوهشگران در آن جا آزمایش هایی را انجام خواهند داد که می تواند چالش های مربوط به رانندگی خودکار را ساده سازی کرده و روشن سازد. در بین برنامه های آزمایش کارامد، توسعه نشانی ها برای کمک به حرکت ایمن ماشین ها و توسعه خطوط آبی که ماشین های خودکار بتوانند آن ها را ردیابی کنند، وجود دارد. البته، انجام این کار در ابعاد بزرگ (مانند سراسر یک کشور) دشوار است، اما این کار می تواند برای رسیدن به هدف اولیه سیستم های حمل و نقل با سرعت کم در دانشگاه ها، پارک های تفریحی، فرودگاه ها و غیره به کار رود. دیوید مانسون رئیس دانشکده مهندسی می گوید “تمرکز ما بر حمل و نقل به عنوان یک سیستم است. افراد زیادی درباره این مسئله به عنوان راهی برای آینده صحبت می کنند، اما ما به دنبال ساخت یک بستر آزمایشی هستیم که ما را قادر می سازد که صحبت ها را کنار بگذاریم و عمل کنیم. اگر بتوانیم چنین سیستمی را وارد خدمات دهی کنیم، آن می تواند یک محرک تحقیقاتی عظیم در دانشکده بوده و یکی از تنها نمونه های آن در جهان باشد.”

اولسون می گوید “در این پروژه، عمدا تا حدی که ممکن است، در خودکار بودن “تقلب می کنیم”، نه به این علت که نمی توانیم ماشین های خودکاری بسازیم، بلکه به این علت که اکنون نیاز به یک بستر عملی داریم تا بتوانیم تمام چالش های دیگر سیستم در هنگام نیاز را بررسی کنیم.” چالش های دیگری که پیش روی محققان است، شامل یافتن کارامد چگونگی جای دادن ترجیحات و انتظارات مسافران در این سیستم، و نیز ترسیم کارامد مسیرهای یک ناوگان کامل ماشین ها است. اولسون این چنین توضیح می دهد “این عوامل (نه تنها فناوری رانندگی خودکار)، برای امکان پذیری اقتصادی و پذیرش عمومی یک سرویس حمل و نقل تمام عیار، مهم هستند.

ماشین ساخته شده با پرینتر سه بعدی، شبیه به یک ماشین کوچک گلف معمولی است، اما به کمک پرینتر سه بعدی، بدنه ABS تقویت شده با فیبر، باعث می شود وزن آن سبک شده و برای این طرح های بلندپروازانه، به حد کافی مستحکم باشد. این مسئله به این معنی است که خود بدنه می تواند به سادگی تصحیح شود تا با نیازهای مخصوص رانندگی خودکار، مطابق باشد. اگر لازم است که یک حسگر معمولی در جایی از بدنه جاسازی شود، فقط لازم است که یک جزء جدید را پرینت کنند.

کوری کلاتیر، مدیر ماشین خودکار Local Motors، بیشتر بر این مزیت تاکید می کند. او می گوید “مزیت آن، سرعت طراحی و ساخت است. فرایند پرینت سه بعدی و فرایند تولید همزمان ما، به ما و شرکایمان اجازه می دهد تا سریعا آن را تولید کنیم. ما از این که با دانشگاه میشیگان در این مورد همکاری داریم، هیجان زده هستیم. آن ها رهبران واقعی سیستم های خودکار هستند و رویکرد آن ها در این باره به طور برجسته روشن است. ما امیدواریم آن را آشکار کنیم.”

بودجه طرح آزمایشی اولیه برای برنامه SmartCart به مدت یک سال توسط مرکز تبدیل حرکت تامین شده است و امیدواریم پس از این در مرحله طولانی مدت آزمایش در دانشگاه میشیگان نیز ادامه پیدا کند. با این که تا دستیابی به ماشین های خودکار، هنوز فاصله زیادی وجود دارد، پرینت سه بعدی نقش مهمی را در مراحل اولیه آن ایفا می کند.

 

تست رانندگی خودرو هوشمند ساخته شده با پرینتر سه بعدیتست رانندگی خودرو هوشمند ساخته شده با پرینتر سه بعدی


  • -

سریع ترین سوسک روبوتیک

پلك نزنيد وگرنه صحنه را از دست می دهيد آنچه كه می خواهيم به شما  نشان دهيم يك سوسك با ابعاد بسيار بزرگ كه در بدترين كابوس هايتان می بينيد نيست بلكه سوسكی بنام X2-VelociRoACH !

اين  سوسك روبوتيك كه تنها ۴۵ گرم وزن دارد تا كنون سريع ترين روبوت پا دار در اندازه خود است. اين مخلوق كوچك ۴٫۹ متر در هر ثانيه حركت می كند و پاهايش به معنای واقعی كلمه حركات سريع را  به نمايش می گذارند. مخلوقات دارای پا  ( در مقابل آنهايی كه پرواز نموده يا بر روی چرخ ها حركت می كنند) دارای دو انتخاب برای سريع تر دویدن می باشند كه شما نيز به احتمال بسيار از تجربه خود به اين امر واقفيد. آنها يا مي توانند قدم های بيشتری در يك دوره زمانی كوتاه تر بردارند  كه بگذاريد آن را رويكرد Chihuahua بناميم يا اينكه می توانند قدم های بلندتری را برای پوشش دادن فاصله در زمان كمتر بردارند كه آن را روش Great Dane می ناميم.

هنگام طراحی يك سوسك، محدوديت هايی بر اساس سيستم ماهيچه ای – اسكلتی وجود دارند كه تنها اجازه می دهند كه سوسك ها حداكثر  تعداد  قدم معينی را در يك دوره مشخص بردارند در حالی كه طول قدم هايشان را تغيير می دهند ( البته اين موضوع دلچسبترين موضوع قابل تصور نيست). بهرحال تيم آزمايشگاه میلی سيستم های تقليد زيستی (Biomimetic Millisystems Lab) و دپارتمان مهندسی برق و علوم كامپيوتر دانشگاه بركلی در كاليفرنيا به طراحی سوسك های معمول موجود نپرداخته بلكه به جای آن Duncan W. Haldane و Ronald S. Fearing در حال طراحی يك روبوت هستند که محدوديت های علم زيست شناسی را ندارد.

بجای آن آنها مجبورند كه طول قدم های مخلوق پا دار خود را تغيير ندهند چرا كه پاها مستقيما” به موتورها متصل اند. بنابراين  آنها گزينه ديگر را بررسی کردند, يعنی تعداد قدم های برداشته شده , آنها به حداكثر تعداد ۴۵ چرخه- قدم برداری نائل شدند  كه يك اصطلاح فنی ابداع شده برای صحبت در مورد قدم های برداشته شده توسط يك روبوت است كه نياز به حركت بر اساس دوران های دايره ای شكل يك مكانيزم دارد , به اين ترتيب آنها توانسته اند ركورد موجود پيشين را بشكنند.

تنها چيزی كه برای بالا بردن اين رقم مانع آنها می شود قوانين فيزيك است. مطمئنا” اين امكان وجود دارد كه این مخلوق را طوری برنامه ريزی کرد كه چرخه های بيشتری را در ثانيه توليد كند.اما مشكل اين است كه اجزا و بخش های كوچك آن شروع به لرزش شديد می کنند و از هم می پاشند و ديگر آن روبوتی كه انتظارش را داريد نخواهيد داشت. اين نقص در مواد و مصالح , منجر به كشف موادی شده كه بتوانند تنش حاصله از اين قدم برداری فوق العاده را تحمل كنند.

محققين می گويند  ” در صورتی كه بتوان راه هايی برای ارتقا فرايند ها و يا ارتقا مواد يافت ، می توان عملكرد ديناميكی بهتری را به لحاظ تعداد قدم برداری ها  از اين روبوت داشت”.

پاهای VelociRoACH ازجنس فايبرگلاس بوده و سازه های كليدی با استفاده از پرینت سه بعدی اجزا ، مقاوم تر ساخته شده اند چرا که مواد كامپوزيت که پیش از این بكار می رفت هنگام رسيدن  روبوت به سرعت های بسيار بالا دچار شكست می شدند. با گسترش مرز مواد كامپوزيت قابل پرینت، حد بالای چرخه –قدم برداری های روبوت نيز افزايش خواهد يافت. اين بدان معنا است كه به احتمال زياد طولی نخواهد كشيد كه يك تيم ديگر با ساخت مخلوقی سريع تر ظاهر شود.

بهر حال VelociRoACH هميشه جايگاه ويژه ای در قلب ما خواهد داشت تا وقتی كه  آن را در حال بيرون آمدن از پشت يخچال خود مشاهده نكنیم.

 

ساخت سریع ترین سوسک روبوتیک با پرینتر سه بعدیساخت سریع ترین سوسک روبوتیک با پرینتر سه بعدی


  • -

نخل هوشمند در دوبی( پرینتر سه بعدی )

سازمان شهرداری شهر ثروتمند دبی تصمیم دارد با ارائه ی یکی دیگر از هاب های فناوری موفق خود موسوم به “نخل هوشمند”، بار دیگر شهر را نقره فام کند. سازه های این نخل جدید که از طریق فناوری پرینت سه بعدی تولید شده , چهارمین عضو خانواده شان است، این فناوری هاب های نخل-شکلیست که از انرژی خورشید تغذیه کرده و قادر به ارائه ی WiFi رایگان، و همچنین شارژ تلفن و گجت است. شهرداری  دوبی خبر آغاز به کار چهارمین نخل هوشمند را در نمایشگاه فناوری Gitex اعلام کرد. این نخل، بزرگترین سازه ی فضای باز دبی خواهد بود که از طریق فناوری پرینت سه بعدی ساخته شده است.

در ماه آوریل، دبی شروع به قرار دادن اولین نخلهای هوشمند در نقاط پر رفت و آمد شهر کرد. این نخلها سازه های درخت-شکلی هستند که به منظور افزایش اتصال دیجیتالی طراحی شده و تا پیش از این با استفاده از روشی غیر از پرینت سه بعدی تولید می شدند. هم مدلهای اولیه ی این نخلها و هم مدل اخیر که از طریق پرینت سه بعدی ساخته شده ، به صفحاتی خورشیدی مجهز هستند که انرژی خورشید را برای استفاده ذخیره میکند. این نخلهای شش متری میتوانند در روز حدود ۷٫۲ کیلووات ساعت انرژی تولید کنند که از نیرویی که برای وظایف ساده شان نیاز دارند بیشتر نیز میباشد. شهروندان میتوانند به صورت کاملا رایگان از این درختها برای جستجوی اطلاعات شهر، دسترسی به WiFi، و شارژ کردن تلفنها و تبلت هایشان استفاده کنند. در چهار ماه اول بهره برداری از نخلهای هوشمند، بیش از ۲۱۰۰ دستگاه شارژ شده و حدود ۲۰۰۰ عکس سلفی نیز با استفاده از دوربینهایی که در نخلهای هوشمند تعبیه شده است گرفته شد.

دو نخل هوشمند اصلی را میتوان در ساحلی در نزدیکی هتل برج العرب، و پارک زعبیل پیدا کرد. سومین نخل در مرکز همایش مرکز تجارت جهانی دبی (DWTC) قرار دارد. علی رغم اینکه هنوز از محل قرار گرفتن این نخل هوشمند جدید که از طریق پرینت سه بعدی تولید شده  اطلاعی در دست نیست، تولیدکنندگان این نخل در مورد قابلیتهای بالقوه اش بسیار هیجان زده هستند. ویکتور نلپا (Viktor Nelepa) بنیان گذار D Idea Media – شرکتی که شهرداری دبی وظیفه ی طراحی و ساخت این سازه را بر عهده ی آن قرار داده است- میگوید “این دستگاه چهارم نیز به نقطه ی عطفی دیگر بدل خواهد شد چرا که این نخل سازه ی منحصر به فردی خواهد بود که با استفاده از فناوری پرینت سه بعدی تولید شده، و در نوع خود بزرگترین سازه فضای باز خواهد بود. جزئیات افتتاح این سازه در روزهای آتی از طریق شهرداری اعلام خواهد شد.”

نخل تولید شده توسط پرینتر سه بعدی به جای فولاد از جنس فیبرهای پلیمری تقویت شده خواهد بود که سبکی و ماندگاری سازه را تضمین میکند. این نخل نه تنها به گونه ای طراحی شده که در برابر شرایط آب و هوایی خشن خاورمیانه مقاومت لازم را داشته باشد، بلکه به محافظهای فرابنفش و رطوبت هوا نیز مجهز است تا از هزینه ها و ملزومات تعمیر و نگهداری سازه کاسته شود.

پاملا نلپا – مدیر روابط عمومی و هماهنگ کننده ی رسانه ای نخل هوشمند – از توجهی که پروژه ی نخل هوشمند به خود جلب کرده و همچنین رونمایی انجام شده از آن برای پروژه ی دبی هوشمند، اظهار خوشنودی کرد. “نخل هوشمند در ۲۰ زبان مختلف پوشش خبری یافته است. بیش از ۶۰۰ مقاله در مورد این پروژه منتشر شده است که برخی از آنها توسط برجسته ترین پایگاه های خبری بین المللی از قبیل مجله تایم، ایندیپندیت، تلگراف و رویترز انتشار یافته است.”

پروژه ی نخل هوشمند یکی از اقداماتی ست که با هدف افزایش انرژی سبز در دبی صورت گرفته است. ترکیب طرح شهر هوشمند، پروژه ی اقتضاد سبز، و نام گذاری سال ۲۰۱۵ تحت عنوان “سال خلاقیت” از سوی امارات متحده ی عربی، یقینا باعث خواهد شد دبی در سالهای آینده بیشتر و بیشتر با محیط زیست سازگار شود. شرکت D Idea تصمیم دارد در طول ۱۲ ماه آینده، ۱۰۳ نخل هوشمند در سراسر شهر قرار دهد. با وجود این همه نقطه در شهر که WiFi رایگان، مکان شارژ، و اطلاعات شهری ارائه میدهند، گردشگران و شهروندان در کمترین زمان ممکن شهر را مثل کف دست خود خواهند شناخت.

 

ساخت نخل هوشمند در دوبی با پرینتر سه بعدیساخت نخل هوشمند در دوبی با پرینتر سه بعدی


  • -

خودرو شبلی کبرا با پرینتر سه بعدی

ساخت خودرو شبلی کبرا با پرینتر سه بعدی

 

تمام مقاله های پربیننده ی ما در یک چیز مشترک بودند و آن هم این بود که همگی به گونه ای به Local Motors و اتومبیل Strati که با استفاده از فناوری پرینت سه بعدی ساخته بودند مربوط میشدند. همین چند سال پیش، تقریبا اگر از هر کسی میپرسیدید که آیا روزی میرسد که اتومبیل پرینت کنیم، به احتمال زیاد شما را دیوانه فرض میکرد. با این حال، اینک در سال ۲۰۱۵، Local Motors چند وسیله ی نقلیه با پرینتر سه بعدی تولید کرده است که کار هم میکنند.

برای کسانی که در جریان این داستان شگفت انگیز نیستند باید بگوییم که Local Motors که در فینیکسِ آریزونا واقع است، از یک ماشین تولید افزودنی محوطه بزرگ (BAMM) که توسط Cincinnati Inc. و آزمایشگاه ملی اوک ریج (ORNL) ساخته شده است، استفاده میکند. این پرینتر قابلیت این را دارد که محصولات بسیار بزرگی را در مدت زمان بسیار کوتاهی چاپ کند. در سال گذشته، این ماشین توانسته بود با استفاده از مواد اولیه ی ترکیبی متشکل از پلاستیک ABS و فیبر کربن، کل اتومبیل Strati را در عرض ۴۴ ساعت برای نمایشگاه بین المللی فناوری تولید در دیترویتِ میشیگان، پرینت کند.

 

این هفته، ORNL قدم را فراتر گذاشته و رئیس جمهور اوباما و معاون رئیس جمهور جو بایدن را نیز دعوت کردند تا شاهد تمام پروسه باشند. ORNL برای بزرگداشت پنجاهمین سالگرد تولید شلبی کبرا (یک اتومبیل مسابقه ای انگلیسی با موتور آمریکایی) تصمیم گرفت با استفاده از پرینتر سه بعدی، کپی دقیقی در اندازه ی طبیعی از این اتومبیل تولید کند که قابلیت حرکت نیز داشته باشد. گروهی متشکل از تنها شش نفر در ORNL با به کارگیری همان ماشینی که Local Motors برای پرینت وسیله ی نقلیه شان استفاده کردند، و همچنین نوعی ماده ی اولیه که ترکیبی پیشرفته از فیبر کربن بود، شروع به پروژه ای به ظاهر عظیم برای بازسازی شلبی کبرا در مدت زمانی برابر با شش هفته کردند.

چقدر این کار در ابتدا ناممکن به نظر میرسید؟ با توجه به اینکه انجام این کار از طریق روشهای کلاسیک تولید به ده ها نفر نیرو و حدود یک سال زمان نیاز دارد، گروه باید کارشان را تسریع میبخشیدند. دلیل این همه عجله چه بود؟ نمایشگاه بین المللی اتومبیل آمریکای شمالی در روز دوشنبه ۱۲ ژانویه آغاز میشد، و اگر کارکنان نمیتوانستند تا آن روز این اتومبیل را برای نمایش آماده کنند، واقعا خجالت آور بود.

بنابراین، این گروه شش نفره در بخش نمایش تولید ساختمان انرژی در ORNL شروع به پرینت سه بعدی شلبی کبرا میکنند که تنها اتومبیلی ست که به عنوان یادبودی ملی انتخاب شده است.

اولین قدم، پرینت سه بعدی شاسی اصلی ماشین بود. پس از آن، اعضای گروه اقدام به پرینت سه بعدی باقیمانده ی اتومبیل در چند قسمت کرده و نهایتا تمام این قسمتها را به هم متصل کردند و بدنه ی اصلی اتومبیل را به وجود آوردند. مرحله ی بعدی اضافه کردن قطعات الکتریکی، و صد البته، موتور اتومبیل بود. مشخص است که این قطعات با استفاده از پرینت سه بعدی ساخته نشده بودند.

به دلیل استفاده از روند پرینت لایه به لایه، لایه های تعریف شده ای در درون ترکیب فیبر کربن وجود داشتند که بدنه ی اتومبیل را تشکیل میدادند. اگر تصاویر اتومبیل Strati ساخته ی Local Motors را به یاد داشته باشید، بدنه ی آن اتومبیل مانند اکثر اتومبیلهای دیگر صیقلی و براق نبود. با این حال، این شلبی باید صیقل و جلا میخورد تا پرینت شده به نظر نیاید، چرا که قطعا در دهه ی ۶۰ کسی اتومبیل پرینت نمیکرد.

نهایتا، شلبی پرینت شده نصف وزن نمونه ی اصلی و سه برابر قدرت آن را دارا بود، و عملکرد و امنیتش نیز افزایش پیدا کرده بود. گروه سازنده یک موتور الکتریکی بدون آلاینده که به وسیله ی قطعات الکترونیکی گسترده باند گپ قدرت تغذیه میشود نیز به اتومبیل اضافه کردند که از فناوری های کلاسیک کم هزینه تر و اثربخش تر است.

لانی لاو از بخش نمایش تولید میگوید “روشی که ما امروزه با استفاده از اون نمونه های اولیه ی اتومبیلها رو میسازیم درست همون شیوه ایه که ۳۰-۴۰ سال پیش این کار رو انجام میدادیم، یعنی ساخت مدلهای گلی. ما سعی داریم که نشون بدیم الان قادریم از این روش فراتر بریم. شما میتونید در عرض چند هفته یا چند روز، یه نمونه ی اولیه از یک اتومبیل پرینت کنید، سوار شوید، در خیابان رانندگی کنید و توجه و هیجان مردم رو مشاهده کنید. شما میتونید شکل، هماهنگی و عملکرد اتومبیلتون رو بسنجید، بنابراین توانایی شما در زمینه ی خلاقیت فوری به صورت چشمگیری تغییر کرده. من فکر میکنم میتوانیم یه صنعت کامل ایجاد کنیم که بر مبنای خلاقیت سریع در درون صنعت حمل و نقل استوار باشه، و این مسئله هم به خودی خود یه جهش انقلابیه.”

شلبی مورد نظر قرارست از ۱۲ تا ۲۵ ژانویه در نمایشگاه بین المللی اتومبیل آمریکای شمالی در دیترویت به نمایش گذاشته شود، اما قبل از هر چیز، دو مهمان ویژه تصمیم گرفته اند که از این اتومبیل بازدید کنند.

رئیس جمهور اوباما و معاون رئیس جمهور جو بایدن دیروز برای اعلام جدیدترین مرکز خلاقیت تولید و بازدیدی از این اتومبیل در Techmer PM واقع در کلینتونِ تنسی حاضر شدند.

اوباما میگوید “جو و من دیدیم که این افراد چطور این ترکیبها رو تو Techmer درست میکنن. کار جالبی بود. وقتی چشمامون به اون کبرای مسابقه ای که با استفاده از پرینت سه بعدی و فیبر کربن ساخته شده بود افتاد، حواس جو پرت شد. بایدن عینک خلبانیش را بیرون آورد و ما مجبور شدیم بهش توضیح بدیم که تو این سفر نمیتونه رانندگی کنه”

بایدن به شوخی میگوید “با اینکه کوروت من نمیشه، ولی بد نیست”

واقعا که در دوران هیجان انگیزی زندگی میکنیم؛ دورانی که فناوری ها با چنان سرعتی پیشرفت میکنند که پیش بینی دقیق آینده ی صنعت، حتی برای چند سال آینده نیز، تقریبا غیر ممکن است. آیا بالاخره روزی میرسد که در اتومبیلهای سفارشی ای که به صورت سه بعدی پرینت شده اند رانندگی کنیم؟ ممکن است. تنها سوال این است، “کی؟”.

 

ساخت خودرو شبلی کبرا با پرینتر سه بعدی


لیست نوشته ها و مطالب مرتبط

  • 0
  • 500
  • 107
  • 2,293
  • 300
  • 14,258
  • 97,204
  • 420,969
  • 420,969
  • 28,632

آمارگیر وبلاگ