پرینتر سه بعدی غذا در سالهای آینده

  • -

پرینتر سه بعدی غذا در سالهای آینده

متخصصان انجمن کارشناسان صنایع غذایی (IFT ) بر این باورند که پرینترهای سه بعدی این قابلیت بالقوه را دارا هستند که در عرض ۱۰ تا ۲۰ سال آینده، روش تولید غذا را متحول کنند.

بنابر همایش IFT15 که در تاریخ ۱۲ جولای و به میزبانی انجمن کارشناسان صنایع غذایی در شیکاگو برگزار شد، پیشرفت های فناوری پرینت سه بعدی به صورت چشمگیری شیوه های تولید غذا را تغییر خواهد داد، و از شیوه ی دریافت غذا توسط سربازان در میدان جنگ تا مدت زمانی که طول میکشد غذا از رایانه به میز شما برسد، بر همه چیز تاثیر خواهد داشت.

محققان میگویند “قیمت پرینترهای سه بعدی به صورت ثابتی رو به کاهش بوده است، برای مثال از پانصد هزار دلار آمریکا در دهه ی ۱۹۸۰ به کمتر از هزار دلار آمریکا برای دستگاهی مناسب برای استفاده ی شخصی در حال حاضر، و این مسئله باعث شده  که پرینترها هر چه بیشتر در اختیار مصرف کنندگان و تولیدکنندگان قرار بگیرد.”

هاد لیپسون

هاد لیپسون، استاد مهندسی دانشگاه کلمبیا و یکی از نویسندگان کتاب Fabricated: The New World of 3D Printing (ساخته شده: دنیای جدید پرینت سه بعدی)، میگوید “فرقی نمیکند در چه زمینه ای فعالیت دارید، این فناوری راه خودش را به کار شما پیدا میکند”

لیپسون میگوید “فناوری هر لحظه سریعتر، ارزان تر، و بهتر میشود. پرینت غذا میتواند پرطرفدارترین اپلیکیشن برای پرینت سه بعدی باشد”

لیپسون میگوید، برای مثال، کاربران میتوانند از میان دستورهای غذای موجود در یک پایگاه داده ای آنلاین بزرگ، غذای مورد نظرشان را انتخاب کنند، کارتریجی که حاوی مواد اولیه لازم برای غذای مورد نظر میباشد را در پرینتر سه بعدی خانه شان قرار دهند، و پرینتر, غذا را برایشان حاضر خواهد کرد.

مصرف کننده میتواند نظر شخصی خود را در غذا اعمال کند، برای مثال مواد مغذی بیشتری به غذا اضافه کند و یا یکی از محتویات غذا را با چیز دیگری عوض کند.

آنشول دوبی، مدیر ارشد تحقیقات و توسعه شرکت پپسی، میگوید پرینت سه بعدی همین حالا نیز در کار شرکت پپسی تاثیراتی داشته ، حتی با اینکه هنوز برای تولید غذا از آن استفاده نشده است.

برای مثال، نمونه های اولیه ی پلاستیکی چیپس های سیب زمینی در رنگها و شکلهای مختلف که از طریق پرینت سه بعدی تولید شده بودند، به گروههای مصرف کننده-محور نشان داده شدند. او میگوید استفاده از نمونه ی اولیه ای مانند این –به جای استفاده از تنها یک تصویر ساده- باعث دریافت واکنش دقیقتری از سوی اعضای گروه شرکت کننده میشود.

مری سرا، فن شناس صنایع غذایی در مرکز توسعه و مهندسی مرکز تحقیقات نظامی ناتیک، در ماساچوست ایالات متحده میگوید ارتش ایالات متحده به تازگی شروع به تحقیق در مورد کاربردهای مشابه پرینت سه بعدی غذا کرده است، اما این تحقیقات به جای آشپزخانه در میدان جنگ به کار خواهد رفت.

او میگوید تا سال ۲۰۲۵ یا ۲۰۳۰، ارتش استفاده از پرینت سه بعدی برای شخصی سازی غذاهای خوش طعم، سرشار از مواد مغذی، و متناسب با نیازهای مخصوص هر سرباز را محقق خواهد ساخت.

سرا میگوید “وضعیت سربازان در مناطق دوردست را تصور کنید – یکی از خستگی عضلانی رنج میبرد، یکی برای یه مدت طولانی بدون استراحت بیدار بوده، یکی دچار کمبود کالریست ، یکی به الکترولیت احتیاج دارد، و یکی هم دلش پیتزا میخواهد.”

سرا میگوید “جالب نبود اگه میتوانستند به راحتی غذای داخواهشان را پرینت کنند و بخورند؟”

او به این نکته نیز اشاره کرد که هنوز چندین مانع بر سر راه استفاده از این فناوری وجود دارد که از میان آنها میتوان به هزینه ی انتقال فناوری به مناطق دوردست، تدارکات مربوط به راه اندازی این فناوری در آن مناطق، و شاید از همه مهمتر، حصول اطمینان از اینکه غذا طعم خوبی دارد، اشاره کرد.

متداول شدن پرینتر سه بعدی غذا در سالهای آینده


  • -

دستگاه تصفیه هوا با پرینتر سه بعدی

در دسامبر ۲۰۱۵ آلودگی هوای شمال­ شرقی چین به سطوح بالای رکوردشکنی رسید که حتی در پکن دو بار هشدار قرمز اعلام شد.در مبارزه مداوم علیه آلودگی هوا، شهروندان چینی مجبورند از ماسک­های گاز بسته استفاده کنند و فرزندان خود را در درون خانه نگه داشته تا در مقابل خطرات مربوط به سلامتی ناشی از دود غلیظ و چگال موجود بر فراز کشور محافظت نمایند. بزرگترین تهدید از طرف PM2.5 یه ذره خیلی کوچک موجود در هواست که هنگام تنفس می تواند منجر به بیماری قلبی یا حتی سرطان شود. اخیرا PM2.5 به سطوحی ۴۰ برابر بیشتر از آنچه که سازمان سلامت جهانی ,استاندارد درنظر می­گیرد رسیده است.

بخاطر دود سنگین در فراز پکن مردم در میدان تیانمن ماسک پوشیده­اند

درحالیکه راه حلی سریع برای بحران آلودگی هوای چین وجود ندارد و نیاز سریع به هوای پاک و قابل استنشاق بسیار ضروریست، شرکت نیانجینگ راه حلی با استفاده از تکنولوژی پرینت سه بعدی ارائه کرده است. تکنولوژی اتوماسیون نیانجینگ یکی از اولین تصفیه­ کننده های هوا با پرینت سه بعدی کم هزینه را ایجاد کرده که قادر به تصفیه فضایی ۲۰ متر مربعی می­باشد.

دستگاه های تصفیه هوا دارای قابلیت جذب و تبدیل انواع مختلفی از آلاینده­ها، اعم از مواد حساسیت­ زا، غبار، گرده، باکتری، مواد شیمیایی مانند فرمالدهاید و حتی ذرات مضر PM2.5 هستند. اگرچه مکانیزم تصفیه هوا پیچیده نیست اما می­تواند بسیار پرهزینه ­باشد، چناکه برخی از تصفیه­ کننده­های تجاری در بازار چین بیش از ۱۰۰۰ یوان به فروش می­روند (تقریبا ۱۵۰ دلار). در صورتیکه هزینه تولید تصفیه­ کننده هوا به روش پرینت سه بعدی تنها ۳۰۰ یوان (۴۵ دلار)است.

“ساخت یک تصفیه ­کننده هوا سخت نیست، و از آنجا که می­توانم طرح خودم را مدل سازی کنم،چرا تلاش نکنم با کمترین هزینه یک تصفیه کننده هوای کیفیت بالا تولید کنم؟” سخنان لی جیا یو، یکی از سازندگان تصفیه ­کننده هوا به روش پرینت سه بعدی”

این شرکت از تکنولوژی پرینت سه بعدی به همراه فرایندهای برش لیزری برای ایجاد ساختار داخلی و پوسته بیرونی تصفیه­ کننده استفاده می کند. با ارتفاع تقریبا ۳۰ سانتیمتر، تصفیه­ کننده تولید شده به روش پرینت سه بعدی متشکل از یک فن است که هوای آلوده و فیلتر نشده را به داخل محفظه منتقل می­کند, خود محفظه متشکل از قسمت­های چند شبکه ­ای، توری جاذب غبار، پارچه بافته ­نشده، صفحه فعال­ شده کربنی، فیلترهای HEPA و کاغذ­های فیلتری الکترواستاتیک می باشد که همگی حداکثر مقدار سموم و آلاینده­ ها را از هوا گرفته و از بین می­برند. همچین دارای طرحی با ویژگی ورود هوای ۳۶۰ درجه، موتور­های PSC با بازده بالاست که سه سرعت تصفیه مختلف را ارائه می­کند.

این شرکت با استفاده از تکنولوژی پرینت سه بعدی موجب شده که با کم کردن هزینه های تولید تا حد امکان، بازده تصفیه­ کننده هوا را مقیاس بزرگی بالا ببرد. همچنین یک تصفیه کننده هوا را می­توان در عرض دو روز پرینت و تولید کرد و تاثیر تصفیه­ کنندگی به سادگی می تواند توسط اصلاح محفظه داخلی تقویت شود، به این معنی که تصفیه کننده­ های تولید شده به روش پرینت سه بعدی می­توانند به صورت سفارشی ساخته شده و در موقعیت­ های بسیاری در شمال­ شرق چین و سایر نواحی که نیاز مبرم به هوای پاک، سالم و قابل استنشاق دارند به کار روند.

اگرچه این­ها راه ­حل­ های دائمی برای چین، یا مشکلات آلودگی­ هوا و دود در جهان نیستند ولی این دستگاه­ های تصفیه هوا که به روش پرینت سه بعدی تولید شده ­اند، آرامش خاطر زیادی را در این روزهای تاریک ایجاد کرده ­اند.

 

ساخت اولین دستگاه تصفیه هوا با پرینتر سه بعدی


  • -

بالن هوشمند با پرینتر سه بعدی

اهمیت هواپیماهای بدون سرنشین در حال ساخت غیرقابل انکار است که برای موارد متفاوت عملی و تفریحی مورد استفاده قرار می گیرد، هواپیما های کنترل از راه دور ظاهرا در همه جا مورد توجه قرار گرفته است . اما با وجود تنوع قابل توجه این وسایل پرنده ی مجهز به پروانه ی پرواز، انجام برخی عملیات پرواز به روش کاملا متفاوت تصویربرداری نیاز دارد.

آلتای تاکتیکی، بخشی از سیستم های آلتای کورل گریبل، فلوریدا است که مسئولیت ابداع جایگزینی برای هواپیماهای بدون سرنشین پر سر و صدا و پرمصرف را دارد. جایگزین آن چیست؟ بالون هوشمند ، یک دستگاه تصویربرداری کم ارتفاع که با کمک تکنولوژی پرینت و نمونه سازی سه بعدی تولید شده است.

رئیس آلتا، جان سیامپا به کمک یک پرینتر سه بعدی، به طور کامل به ابداع دوباره ی چرخ (یا شاید “بال”) این وسیله ی تصویربرداری هوایی از ارتفاع کم پرداخته است. سیامپا،صاحب اصلی و ذی حق ثبت اختراع تصویربرداری پیکتومتر، دستگاهی مشابه یک بالون طراحی کرده است که راه اندازی آن نیازی به مجوز خلبانی هواپیمای تجاری ندارد و در شرایط مختلفی می تواند مورد استفاده قرار گیرد. بر خلاف هواپیماهای بدون سرنشین، بالن هوشمند، برای مدت طولانی پرواز می کند ، بی سر و صدا است و محدودیت های FAA را ندارد.

گر چه این ایده ی نظارت هوایی، ممکن است تصاویری از پنهان کاری و جاسوسی دشمن را ارایه دهد، اما دستگاه های تصویر برداری از ارتفاع کم مانند بالن تاکتیکی و هوشمند آلتا را می توان در واقع در زمینه های گسترده ای مانند نظارت بر رویدادها، واکنش تاکتیکی و تجزیه و تحلیل فجایع ترافیکی استفاده کرد. طرفداران ورزشی حتی با استفاده ازدستگاه های ابتکاری ALTA از بازی فوتبال بین دانشکده ی FSU در مقابل دانشکده ی میامی در ماه اکتبر تصاویر هوایی تهیه کردند.

خارج از عرصه های ورزشی، بالن های هوشمند در یک تمرین آموزشی تاکتیکی در میامی ، برای کشف منبع نشت مواد خطرناک مورد استفاده قرار گرفتند. این وسیله  برای بررسی وضعیت های خطرناک مورد استفاده ی گارد ساحلی محلی نیز قرار گرفت.

استفاده ی بسیار متفاوت از این بالن های هوایی در برنامه ی نظارت بر لانه لاک پشت های دریایی از بالا بود، کشاورزان نیز علاقه زیادی به این فن آوری برای نظارت بر زهکشی آب و عملکرد محصول نشان دادند.

طبق نظر یکی از کارشناسان کلیدی در تیم ALTA، راز موفقیت بالن های هوشمند در تکنیک پرینت سه بعدی ، تولید سریع قطعات نمونه نهفته است. از آنجایی که تکنولوژی بالون های هوشمند، جدید ، منحصر به فرد و دائما در حال ارتقا است، داشتن یک پرینتر سه بعدی به آلتا اجازه ی تولید سریع قطعات نمونه ی جدید را می دهد. با طرح های جدیدی که روزانه تست می شوند، هیچ روش تولیدی دیگری نمی تواند فرصت تولید سریع مدل های جدید قطعات را فراهم کند.

یکی از مهندسین آلتا ,کاندیدو هرناندز, گفت:” این روش ساخت نمونه ها برای ما در نمونه سازی و تولید قطعات وسایل ابداعی غیر قابل ارزشگذاری است،” این میزان سرعت در تولید قطعات مورد نیاز، به ما توانایی تکرار طرح هایمان را در عرض تنها یک ساعت می دهد. در صورتی که بدون وجود این دستگاه باید چند روز تا تحویل قطعات مورد نظرمان صبر کنیم. در حال حاضر با استفاده از نمونه سازی سه بعدی، بلافاصله بعد از اعمال تغییرات در طرح اصلی کار، قطعات را تولید می کنیم و سریع نمونه ی ساخته شده را آزمایش می کنیم. و این فرآیند را می توانیم بارها تکرار کنیم.

این روش برای تولید قطعات در زمان بسیار کوتاهی مفید است ، که در روش های سنتی تولید قطعات ممکن است خیلی گران باشد، اما ما هنوز هم به قطعات لازم برای تست یک طرح خلبانی و یا نسخه ی نمایشی نیاز داریم. پرینتر ما با توانایی تولید  ۱۰ یا ۲۰ قطعه در یک یا دو روز، این نیاز ما را به سادگی حل کرده است. من این را با پرینتر هایی در سطح مصرف کننده امتحان کرده ام که بعد از چند بار از کار افتاده اند. و با اتلاف چند ساعت یا چند روز، کار نمونه سازی را کامل نکرده و میانه ی کار خراب می شوند. توانایی راه اندازی یک صفحه ی کاملا ساخته شده احساس تازه ای به شما می دهد. ”

با چنین طیف گسترده ای از کاربردهای بالن هوشمند ALTA، به نظر می رسد که آسمان محدودیتی برای سیامپا و همکارانش نداشته باشد. دفعه ی بعد ی که شما متوجه یک بالن پرنده در فراز ترافیک، بازی فوتبال یا لانه لاک پشت شوید ، به یاد خواهید داشت که یک پرینتر سه بعدی  کمک کرده تا آن بالن از زمین بلند شود.

موفق باشید.

ساخت بالن هوشمند با پرینتر سه بعدیساخت بالن هوشمند با پرینتر سه بعدیساخت بالن هوشمند با پرینتر سه بعدی


  • -

Big rep one بزرگترین پرینتر سه بعدی دنیا

نوعی پرینتر سه بعدی جدید ساخته شده که قادر است یک تخت‌خواب بزرگ رامطابق درخواست مشتری تولید

کند. این پرینتر به قدری بزرگ است که می‌تواند قطعات بزرگ مبلمان را در اندازه‌ی واقعی ایجاد کند.

مشکلی که در مورد  تعدادی از پرینترهای سه بعدی طراحی شده پیش  روی کاربران قرار گرفته ، این است که

چنین  پرینترهایی  فقط می‌توانند قطعات  کوچک را تولید کنند . مثلاً می‌توانند وسایل ، تزیینات ، اسباب‌بازیها و

قطعات را تولید کنند ولی در مورد هر چیزی که کمی بزرگ‌تر  باشد می‌بایست اجزاء آن را جداگانه پرینت بگیریم

و در کنار یکدیگر قرار دهیم.

به نظر می‌رسد  که در شرفعرضه‌ی نوع جدیدی از پرینترهای سه بعدی هستیم . پرینتر BigRep One به ما

اجازه  می‌دهد که یک قطعه با ابعاد ۱۱۴۷ در ۱۰۰۰ در ۱۱۸۸ میلی‌متر را پرینت کنیم . چنین  اندازه‌ی بزرگی

برای ایجاد قطعات بزرگ در اندازه‌ی واقعیشان کافی است.

خود پرینتر با یک قاب آلومینیومی ساخته شده است و دقتی برابر با ۱۰۰ میکرون (۰٫۱ میلی‌متر) دارد و می‌تواند

اجسامی با جنس‌های متفاوت از جمله پلاستیک و نایلون را پرینت کند. به علاوه می‌تواند Laywood را که فیبر

چوب و پلیمرهاست و همچنین Laybrick که یک رشته ‌ شبیه سنگ‌ماسه است را با روش FDM یا لایه‌گذاری

جوشی هم مورد استفاده قرار دهد. Laywood برای روکاری چوب کاربرد دارد.

این پرینتر در صورت نیاز می‌تواند به اجزای CNC مجهز شود تا به عنوان مثال جهت فرزکاری کامپیوتری به کار

گرفته شود.

BigRep One اولین بار توسط هنرمندان برلینی با نام Lukas Oehmigen و Marcel Tasler توسعه داده شده

و  در نمایشگاه پرینترهای سه بعدی در نیویورک رونمایی شد.

این محصول در ماه‌های مارس و آوریل با قیمت پیشنهادی ۳۹ هزار دلار عرضه می‌شود.


  • -

ساخت اولین خانه در اروپا با چاپگر سه بعدی

ساخت اولین خانه در اروپا با چاپگر سه بعدی

در کنار یکی از کانال‌های شهر آمستردام در هلند یک ساختمان متفاوت وجود دارد. معماران امیدوارند بتوانند اولین ساختمان اروپا را با چاپگر‌های سه بعدی که ۱۰ برابر نمونه‌های معمولی موجود هستند در این محل بنا کنند.

این سازه از زیست پلاستیک سنگینی مبتنی بر روغن گیاهی ساخته شده که با میکرو فیبرها تقویت شده است. محققان معتقدند این مواد سازگار با محیط زیست بوده و هیچ‌گونه زباله‌ای تولید نخواهد کرد. این پروژه فقط معطوف به ساختن یک خانه نیست؛ بلکه با نیم نگاهی به آینده، نشان‌دهنده دورنمایی پیشگام است از آنچه صنعت ساخت و ساز به صورت پایدار می‌تواند ارائه کند.

هانس ورمولن، یکی از بنیانگذاران پروژه و عضو موسسه داس آرشیتکت می‌گوید: نیازی نیست که هر چیزی در این سازه، دوار یا منحنی بوده یا شکل عجیب و غریبی داشته باشد. ما اکنون به فناوری جدیدی برای ساخت دیوارهای سازه دست پیدا کرده‌ایم که تمام ملزومات مانند سیستم آبرسانی، عایق‌بندی و استحکام را به شیوه‌ای کاملا هوشمند یکپارچه‌سازی کرده است. در نتیجه ما می‌توانیم مواد لازم برای ساخت خانه را کاهش دهیم و سازه‌ای هوشمندتر بنا کنیم. برای مثال یک ایده این است که حمل و نقل این فناوری را به کشورهای مختلف آسان‌تر کنیم تا اگر ساکنان خانه‌ای تصمیم به جابه‌جایی داشتند، بتوانند بخش‌های مختلف خانه را از هم جدا کرده و دوباره در محل دیگری آنها را سر هم کنند.

در حال حاضر واکنش صنعت ساخت و ساز به این مقوله کمی محافظه کارانه است، اما دیجیتال شدن ساخت و ساز می‌تواند این صنعت را به یک صنعت کاملا چابک تبدیل کند. به این ترتیب می‌توانید به‌صورت آنلاین ایده‌های خود را در سراسر جهان به اشتراک بگذارید و سپس آن را به دستگاه سازنده ارسال کنید. مونتاژ و سر هم بندی قطعات یک خانه مانند ساخت یک پازل بزرگ است. محققان انتظار دارند کار احداث خانه ساخته شده در شهر آمستردام از طریق پرینت سه بعدی تا سال ۲۰۱۷ به پایان برسد. بازدید از این خانه هم‌اکنون برای عموم آزاد است. این طرح پژوهشی فراتر از یک سرمایه‌گذاری ساختمانی بوده و محققان امیدوارند مالکان خانه‌ها این فرصت را داشته باشند تا بتوانند خانه‌های خود را با کمترین هزینه برای محیط زیست و با استفاده از مواد موجود در منابع محلی به‌صورت سفارشی بسازند.

Euronews‌ /‌ مترجم: آتنا حسن‌آبادی


  • -

موتورسیکلت با چاپگر سه بعدی ساخته شد + عکس

موتورسیکلت با چاپگر سه بعدی ساخته شد + عکس

شرکت TE Connectivity، پرینتی سه‌ بعدی از موتورسیکلتی که قابلیت استفاده دارد به نمایش گذاشت.
تصویر موتورسیکلت با چاپگر سه بعدی ساخته شد + عکس

در نمایشگاه «Rapid 2015» که در «لانگ بیچ» کالیفرنیا برگزار گردید، شرکت «TE» که درزمینه‌ پرینت سه بعدی فعال است، پرینتی سه بعدی از یک موتورسیکلت را به نمایش گذاشت که کاملاً قابل استفاده بود، این پیشرفت شاید پنجره‌ای جدید به استفاده‌های این تکنولوژی در صنعت موتورسیکلت باشد.

اجزای اصلی این موتور که از مدل سافتیل هارلی دیویدسون الهام گرفته از پلاستیک است که می‌تواند وزنی حدود ۱۸۲ کیلوگرم یا معادل دو راکب را تحمل کند.

این پرینت سه‌ بعدی تمامی اجزای یک موتور از آینه‌ها و موتور الکتریکی تا سیم‌های الکتریکی و سیستم ترمز را دارا می‌باشد.

موتور الکتریکی و باطری پرینت شده، اصلی‌ترین تفاوت این نوآوری جدید با دیگر نمونه‌های مشابه است.

موتور الکتریکی این موتورسیکلت می‌تواند یک اسب بخار توان تولید کند، عددی که هرچند زیاد نیست اما معیاری واضح برای نشان دادن پیشرفت بیش از اندازهٔ این تکنولوژی است.

پیشرفت این نوآوری در سال‌های پیش رو قابل بحث است، اما چیزی که به وقوع پیوسته است تا چندی پیش موضوعی دست‌نیافتنی به نظر می‌آمد، پرینتی سه بعدی و قابل‌استفاده از یک موتورسیکلت.


امکاناتی که این تکنولوژی در اختیار موتورسازان قرار می‌دهد قابل پیش‌بینی نیست، چراکه پیشرفت این فناوری برای تولید انبوه راه بسیاری پیش رو دارد اما امید تغییری اساسی در این صنعت را دوباره زنده کرده است.

شرکت «TE» اجزایی که قرار است وزن راکبان را تحمل کند با تکنولوژی (Fused Deposition Modeling» (FDM» پرینت کرده است، تکنولوژی پیشرفته که به زبانی ساده تزریق لایه‌ای از پلاستیک «اکرونیتریل بوتادین استایرن» یا «ABS» همراه با عایق «Ultem 9085» است.

پیچیدگی کار «TE» به اینجا ختم نمی‌شود، مقاومت دمایی و فشاری این پلاستیک‌ها نیز مهم بودند. از همه مهم‌تر مقاومت فیزیکی این اجزا برای تحمل وزن می‌باشد.

آزمایش‌های متعددی برای اطمینان از این موضوع که اجزا توانایی تحمل این بار و گرمایی که در این پروسه تولید می‌شود را دارند، انجام شده است.

نگاهی کلی به این نوآوری غیرقابل‌باور کنجکاوی‌ها را برای دیدن تولید انبوه این محصول برمی‌انگیزد، تفاوت بسیاری بین تولید یک عدد از این موتورسیکلت و میلیون‌ها مورد از آن وجود دارد، پس با کنجکاوی بسیار منتظر اثرات این پیشرفت بزرگ بر صنعت موتورسازی خواهیم بود.(پدال)


  • -

غذاهایی با چاشنی سه‌بعدی

چاپگرهای سه‌بعدی ویژه مواد غذایی می‌توانند آینده تهیه خوراکی‌ها را دگرگون کنند

غذاهایی با چاشنی سه‌بعدی

در سال‌های اخیر، حوزه طراحی و ساخت چاپگرهای سه‌بعدی با شتاب زیادی در حال پیشرفت است و گاهی خبری در مورد ساخت نوعی جدید از این دستگاه‌ها را می‌شنویم. تاکنون انواع چاپگرهای سه‌بعدی برای ساخت اشیای مختلف از جنس پلاستیک، چوب و فلز به بازار آمده‌اند و البته هر روز بر دامنه تنوع کاربردهای آنها نیز افزوده می‌شود.
تصویر غذاهایی با چاشنی سه‌بعدی

یکی از جذاب‌ترین حوزه‌هایی که چاپگرهای سه‌بعدی بتازگی به آن راه یافته‌اند، حوزه تهیه انواع خوراکی است. تاکنون چند شرکت دانش‌بنیان از سراسر جهان موفق به طراحی مدل‌های گوناگونی از چاپگرهای سه‌بعدی ویژه مواد غذایی شده‌اند. این چاپگرها با داشتن عملکردهای گوناگون می‌توانند آینده صنایع غذایی و حتی تهیه انواع خوراکی در خانه را دگرگون کنند.

انواع چاپگرهای سه‌بعدی

بیشتر چاپگرهای سه‌بعدی با قرار دادن تدریجی لایه‌های مختلف روی هم، جسم مورد نظر را می‌سازند. این شیوه در اصطلاح «ساخت افزودنی» (additive manufacturing) نام دارد. در واقع در این شیوه، لایه‌های مختلف روی هم افزوده می‌شوند و در نهایت، ساختار مورد نظر ایجاد خواهد شد. این چاپگرهای سه‌بعدی به کارتریجی (مشابه کارتریج چاپگرهای معمولی متنی) مجهز هستند که در آن، ماده اولیه مورد نظر (نظیر دانه‌های پلیمری) موجود است.

البته یک نوع دیگر از چاپگرهای سه‌بعدی نیز وجود دارد که در آن، با استفاده از نوعی چسب ویژه، لایه‌های مختلف به هم چسبانده می‌شود. این نوع از دستگاه‌های پرینت سه‌بعدی را نیز در اصطلاح «چاپگرهای متصل‌کننده» (binding printer) می‌نامند.

پرینت سه‌بعدی غذا

اما ساخت یک خوراکی تفاوت‌های زیادی با یک مجسمه پلیمری یا یک عروسک چوبی دارد. در نمایشگاهی که چندی پیش در زمینه چاپگرهای سه‌بعدی در نیویورک برگزار شد، چند نوع چاپگر سه‌بعدی ویژه مواد خوراکی عرضه شد که همه آنها در یکی از سه دسته اصلی پرینت با دماغه برون‌ریز، ماده پودر مانند و لیزر قرار می‌گرفتند.

در شیوه «دماغه برون ریز» (nozzle)، مواد مورد نظر از طریق یک دهانه ریز و همانند سرنگ روی سطح مورد نظر ریخته می‌شود. این شیوه بویژه در زمینه تزئین انواع کیک با شکلات یا مواد مایع رنگی و همچنین ساخت برخی خوراکی‌های شیرین کاربرد زیادی دارد.

در شیوه پودری هم، مواد اولیه به‌صورت پودر موجود است و بتدریج خوراکی مورد نظر را می‌سازد. البته در بیشتر موارد، این ماده باید پیش از مصرف پخته شود. در این روش می‌توان برخی خوراکی‌ها نظیر پیتزا، کلوچه یا نان را تولید کرد.

مشتریان پیشگام

با این‌که حوزه چاپگرهای سه‌بعدی در زمینه مواد خوراکی عمر چندانی ندارد و درنتیجه هنوز به اندازه کافی به بلوغ نرسیده است، اما این محصولات توانسته در همین مدت کوتاه مشتریانی را برای خود دست و پا کند. خانه‌های سالمندان در آلمان یکی از نخستین خریداران این چاپگرهای سه‌بعدی هستند.

بسیاری از سالمندان برای جویدن مواد غذایی مشکل دارند و به همین دلیل، انواع غذاها باید به‌صورت پوره (رنده شده و نیمه مایع) به آنها داده شود. اما غذاهای پوره شده ظاهرا چندان جذابیت ندارند و به همین دلیل، برخی سالمندان از خوردن آن امتناع می‌کنند و این امر درنهایت به سوء‌تغذیه و بروز مشکلاتی جسمی برای آنها می‌انجامد.

در اینجاست که چاپگرهای سه‌بعدی می‌توانند نقش مهمی ایفا کنند. نوعی از چاپگر سه‌بعدی می‌تواند مواد پوره شده هویج، نخود فرنگی و کلم را با نوعی چسب ویژه خوراکی به هم متصل کرده و آن را به شکلی جذاب درآورد. در حال حاضر بیش از هزار مرکز نگهداری از سالمندان در آلمان از این فناوری برای بهبود تغذیه این افراد استفاده می‌کند.

راهی برای مقابله با فقر غذایی

بسیاری از ساکنان کشورهای فقیر ازجمله برخی کشورهای آفریقایی به دلیل نبود منابع غذایی کافی، دچار سوء‌تغذیه هستند و این وضعیت به بروز انواع مشکلات برای آنها انجامیده است. اما شاید بتوان روزی را متصور شد که فناوری‌های نوین بتواند تا حدی از حجم این مشکلات بکاهد.

در حال حاضر برخی کارشناسان در حال طراحی دستگاه‌هایی خاص هستند که بتواند انواع مختلفی از مواد اولیه بسیار ارزان‌قیمت (نظیر علف‌های هرز، جلبک‌های دریایی، انواع حشرات یا حتی انواع کرم خاکی) را به مواد خوراکی تبدیل کنند. با این‌که تصور خوردن این مواد برای بسیاری از افراد بسیار چندش‌آور است، اما شاید در آینده چاپگرهای سه‌بعدی بتوانند آنها را در قالبی جذاب به مصرف‌کننده ارائه کنند. به‌این‌ترتیب شاید بتوان تا حدی از بار فقر غذایی موجود در مناطق محروم دنیا کاست.

افزون بر این، برخی دیگر از کارشناسان پیش‌بینی کرده‌اند شاید در آینده چاپگرهایی ساخته شود که کارتریج آنها دربردارنده روغن و موادی با تاریخ مصرف طولانی‌مدت و دوام بیش از ۳۰ سال باشد. در این صورت نه‌تنها شاهد کاهش اثرات منفی زیست‌محیطی تولید انواع مواد غذایی خواهیم بود، بلکه می‌توان به منابعی تجدیدپذیر برای جمعیت رو به افزایش جهان دست یافت.

راهی برای تغذیه مناسب

اما این فقط کشورهای نیازمند نیستند که می‌توانند از مزایای چاپگرهای سه‌بعدی ویژه موادغذایی بهره‌مند شوند، بلکه این دستگاه‌ها می‌تواند برای بسیاری دیگر از ساکنان زمین نیز سودمند باشد. یکی از کاربردهای احتمالی چاپگرهای سه‌بعدی در آینده می‌تواند تهیه انواع موادغذایی بر اساس نیاز بدنی فرد باشد.

بسیاری از افراد به دلیل وضعیت جسمی خاص خود، نیاز بیشتری به برخی ریزمغذی‌ها (نظیر انواع مواد معدنی) دارند. با بهره‌گیری از چاپگرهای سه‌بعدی شاید یک کاربر بتواند جزئیات ریز مغذی‌های به کار رفته در غذای خود را تعیین کند. برای نمونه، فردی که دچار کمبود آهن است، می‌تواند برنامه تهیه غذایی با محتوای بالای آهن را به چاپگر ویژه خود بدهد.

این کار نه‌تنها می‌تواند به تهیه انواع خوراکی براساس نیاز ویژه افراد کمک کند، بلکه با کاهش انواع افزودنی‌های شیمیایی موجود در مواد غذایی بازاری، راه را برای تندرستی بیشتر فرد هموار می‌کند.

دشواری‌های چاپ سه‌بعدی غذا

با وجود جذابیت‌های موجود در زمینه چاپ سه‌بعدی انواع خوراکی، این حوزه آن قدرها هم که به نظر می‌رسد ساده نیست. نخستین دشواری موجود در این زمینه به سرعت تولید مربوط می‌شود. اکنون انواع چاپگرهای سه‌بعدی کربنی می‌توانند اشیای مختلفی را در مدتی کوتاه تهیه کنند. با این حال، تهیه یک خوراکی نیازمند روی هم قرار گرفته شدن لایه‌های متعدد و زیاد است و در نتیجه زمان زیادی از کاربر گرفته می‌شود.

با این‌که عملکرد برخی چاپگرهای سه‌بعدی غذایی نظیر آنهایی که با استفاده از شکلات مواد غذایی را تزئین می‌کنند ساده است، اما برخی چاپگرهای سه‌بعدی عملکردی به مراتب پیچیده‌تر خواهند داشت. برای نمونه چندی پیش دانشمندان موفق به تولید گوشت مصنوعی در آزمایشگاه شدند. بی‌تردید اگر روزی چاپگری سه‌بعدی برای این کار طراحی شود، عملکرد آن بسیار پیچیده و زمانبر خواهد بود.

داستان علمی ـ تخیلی یا واقعیت آینده؟

شاید در برخی فیلم‌های علمی- تخیلی دیده باشید که قهرمان داستان با فشار یک دکمه می‌تواند یک گوجه فرنگی یا کاهو را با دستگاهی عجیب و غریب تولید کند. با این‌که این تصاویر بسیار دور از ذهن به نظر می‌رسد، اما دانشمندان چنین فناوری‌هایی را دور از دسترس بشر نمی‌دانند.

بتازگی یک شرکت دانش بنیان به نام «مدرن میدو» (Modern Meadow) بودجه‌ای ۱۰ میلیون دلاری برای مطالعه در مورد تهیه انواع مواد زیستی ویژه چاپگرها دریافت کرده است. منظور از مواد زیستی ویژه چاپگرها، انواعی از مواد طبیعی و مصنوعی است که با قرار دادن آنها در کارتریج یک چاپگر سه‌بعدی و ترکیب آنها به نسبتی خاص، شاهد تولید انواع خوراکی‌ها نظیر میوه و گوشت هستیم.

با این‌که این روند شاید ساده به نظر برسد، اما در واقع پیچیدگی‌های زیادی دارد. برای نمونه برای ساخت یک گوجه‌فرنگی به میلیون‌ها ماده اولیه مختلف نیاز داریم. اما آیا می‌توانیم این کار را فقط با تعداد محدودی از مواد زیستی به انجام برسانیم؟

بسیاری از نوآوری‌هایی که امروزه از آنها استفاده می‌کنیم، تا چند دهه پیش ناممکن شمرده می‌شدند. به همین دلیل شاید همه این پیش‌بینی‌ها در مورد چاپگرهای سه‌بعدی ویژه تهیه موادغذایی در آینده‌ای نه چندان دور به حقیقت بپیوندد.

صالح سپهری‌فر / کلیک (ضمیمه یکشنبه روزنامه جام جم)


  • -

ترمیم عصب سیاتیک با کمک چاپگر سه بعدی

ترمیم عصب سیاتیک با کمک چاپگر سه بعدی

تازه ترین پژوهش محققان این امید را ایجاد کرده است که با کاشت قالب محرک بازتولید عصب سیاتیک ساخته شده توسط چاپگر سه بعدی، معالجه فلج اندام های تحتانی امکان پذیر شود.
تصویر ترمیم عصب سیاتیک با کمک چاپگر سه بعدی

به گزارش ایرنا، یک گروه از مهندسان و عصب شناسان آمریکایی در تحقیقات خود در مورد بازسازی اعصاب پیچیده قطع شده یا آسیب دیده، ثابت کردند که بهبود بازسازی یک عصب قطع شده با کمک یک ایمپلنت سلیکونی که توسط چاپگر سه بعدی ساخته شده، امکان پذیر است.

در این آزمایش عصب سیاتیک که از انواع پیچیده اعصاب محسوب می شود، مورد بررسی آزمایشگاهی قرار گرفت. این عصب خود از یک عصب حسی که اطلاعات اندام ها را به مغز می رساند و یک عصب حرکتی که حرکت اندام های تحتانی را کنترل می کند، تشکیل شده است.

فرایند تصویربرداری سه بعدی، اسکن بسیار دقیق از عصب سیاتیک و سپس بازتولید آن را به کمک چاپگر سه بعدی میسر ساخت. در این چاپگر از مواد سازگار با بافت موجود زنده (در این مورد سلیکون) استفاده شده که در لایه های بسیار نازک چند میکرونی، قالبی را برای عبور اعصاب تولید کرده است.

این ایمپلنت پس از پوشانده شدن توسط پروتئین های مختلف در دو شاخه تشکیل دهنده سیاتیک در انتهای عصب قطع شده کار گذاشته می شود. این قالب سلیکونی عصب را در مسیر تشکیل مجدد قرار داده و پروتئین ها نیز نورون ها را به حرکت و تکثیر تحریک می کنند.

این آزمایش روی موش های آزمایشگاهی که به دلیل پارگی عصب سیاتیک دچار پاراپلژی (فلج کامل پاها و تنه) شده بودند، صورت گرفت.

به این ترتیب نمونه های آزمایشی توانستند ۱۰ تا ۱۲ هفته پس از کارگذاشتن این قالب سلیکونی در عصب سیاتیک مجددا راه بروند.

«بلیک جانسون» نگارنده نتایج این تحقیق در تازه ترین شماره نشریه علمی «مواد کاربردی پیشرفته» (Advanced Functional Materials) اعلام کرد که این روش درمان، فلج ناشی از قطع نخاع را ممکن نمی کند.

وی افزود: این روش می تواند با بازسازی عصب، تحرک را به افرادی که یک یا دو اندام تحتانی آن ها به دلیل قطع عصب محیطی فلج شده است، بازگرداند.

این تحقیقات برای یافتن راهی برای تسریع ترمیم عصب و نیز کشف ماده زیستی تجزیه پذیر که پس از ترمیم اعصاب در بافت بدن حل شود تا نیاز به جراحی مجدد برای خارج کردن ایمپلنت از بدن بیمار رفع شود، ادامه دارد.


  • -

چاپگرهای سه بعدی چگونه کار می‌کنند؟

چاپگرهای سه بعدی چگونه کار می‌کنند؟

کارآمدی فناوری چاپ ۳ بعدی تا جایی رسیده است که امروزه دانشمندان از آن به‌عنوان بهترین و کامل ترین راه برای کمک به علوم فوق پیشرفته نیز بهره می‌گیرند.
تصویر چاپگرهای سه بعدی چگونه کار می‌کنند؟

به گزارش جام‌جم آنلاین، این روزها چاپگر‌های ۳ بعدی (۳D printer) در دنیا کولاک کرده‌اند. البته هنوز مانده تا به آن عصر طلایی رویایی فناوری که همه انتظارش را داشتند، برسیم. اما سرعت برق‌آسای پیشرفت پرینتر‌های ۳ بعدی زمینه‌ساز یک سری از کارآمدترین فرایندهای صنعتی را فراهم ساخته که مردم امروزه از آنها بهره می‌برند.

این همه سر و صداها به‌خاطر تولید سریع و آسان محصولات نیست، بلکه هموار شدن راه ساخت نمونه‌های اولیه (prototyping) در کوتاه ترین زمان ممکن این امکان را به مهندسان داده که قادر باشند تا با صرف چند ساعت وقت، مشکلات طراحی محصول را پیش از تولید بررسی کرده و پیش از تولید محصول ایرادهایی را رفع کنند که پیش از این برای پی بردن به آن باید هفته‌ها وقت می‌گذاشتند. حالا چاپ سه بعدی (۳D printing) راه خود را به بیشتر بیمارستان‌ها و لابراتوارهای تحقیقاتی باز کرده است.

اما ابتدا ببینیم که فناوری پرینت ۳ بعدی چگونه کار می‌کند؟

ابتدا به سراغ مسایل اساسی برویم. همه چاپگرهای ۳ بعدی امروزی به جای ساختن یکباره اجسام، بر اساس افزودن لایه لایه تدریجی ماده اولیه و به عبارتی خلق یک جسم از هیچ، پایه گذاری شده‌اند. این کار از برخی جهات مشابه مجسمه‌سازی است که شما از روی یک نمونه کاری را می‌سازید. اخیرا چاپگرهای ۳ بعدی به بازار آمده‌اند که می‌توانید با آنها بر روی اجسام تازه پرینت شده حکاکی نیز بکنید. تفاوت چاپ ۳ بعدی با مجسمه‌سازی در همین مورد است که شما در این هنر دستی از مزایای فناوری افزودن تدریجی ماده اولیه در ساخت اجسام برخوردار نیستید. چاپ ۳ بعدی با ساخت اجسام به صورت لایه لایه یک شئ توخالی یا اشیائی با حلقه‌های پیچیده را ایجاد می‌کند. این تولیدات می‌توانند از شکلی بسیار ساده تا اشکالی پیچیده داشته و یا توپر و حتی به شکل یک سری اجسام هندسی با طرحی مشابه باشند.

انواع فناوری چاپ ۳ بعدی

در حال حاظر فقط چند نوع فناوری چاپ ۳ بعدی با روش تولید افزایشی در صنعت به کار برده می‌شود. اگر چه تنوع ظاهری زیادی بین نمونه‌های اولیه چاپگرهای ۳ بعدی و نمونه‌های تولیدی آنها وجود دارد. هر کدام از آنها نقط ضعف و قوت خود را دارند. اما حتی فناوری‌های قدیمی مانند برآمده سازی از طریق ساده‌گرایی محض و کم هزینه بودن مدتی طولانی است که در بازار جا افتاده‌اند.

پدر بزرگ همه فناوری های چاپ ۳ بعدی را باید برجسته سازی (stereolithography) یا SLA دانست. این تکنیک بر اساس سیستم لایه بندی است که با استفاده از لایه‌ها، بخش‌هایی از ماده اولیه مایع را تو پر کرده و استقامت می‌بخشد. پلتفورمی که بر اساس ماده اولیه فلزی است، مدل ساخته‌شده را در یک ماده فوتو پلیمر فرو برده و یک لایه اسکلت ضخیم داخلی که می‌تو‌اند از چند الی دهها میلی‌متر ضخامت داشته باشد بین فضای خالی مرکزی و سطح جسم ایجاد می‌کند. در این فر‌آیند یک لیزر فرابنفش وظیفه ردگیری و تشخیص نحوه تشکیل صحیح شکل لایه داخلی را به‌عهده دارد. به‌طوری‌که با هر جا تماس پیدا کند، آن بخش توپر از جسم را سخت می‌کند. سپس پلتفورم ضخامت لایه بعدی را که تشکیل می شود، کاهش می‌دهد. یک فیلم نازک از جنس فوتو پلیمر بر پوشش سطح جسمی که لایه لایه در حال تشکیل است کشیده شده و به همین طریق،‌ لیزر لایه بعدی را بر بالای لایه پیشین سخت می‌کند. این روش بهترین راه چاپ ۳ بعدی نیست اما فعلا کارآمد‌ترین راه برای چاپ کردن اشیاء به‌صورت ۳ بعدی است. به هر حال به این شیوه می‌توان اجسام جالبی مانند اشیاء سرامیکی را با کمترین هزینه ساخت.

با پا به میدان گذاشتن این فن‌آوری‌های چاپ ۳ بعدی توفان واقعی چاپگرهای ۳ بعدی از بازار تولیدات انبوه صنعتی آغاز شد. فناوری برآمده‌سازی ورقه‌ای (extrusion deposition) که ساده‌ترین فرم چاپ ۳ بعدی جهت تجسم بخشیدن به اشیاء است و در آن یک سر لوله ظریف روباتیک دقیقا مانند یک چسب تفنگی قابل کنترل عمل کرده و پلاستیک مذاب با فشار از دهانه‌اش خارج شده و اجسام را شکل می‌دهد. در برخی روش‌ها پلاستیک سازنده شیء در مجاورت هوا سخت می‌شود. در شیوه‌های دیگر چاپ ۳ بعدی پلاستیک مایع در موقع خروج از سر لوله با مواد واسطه سخت کننده مخلوط می شود. در مواقعی که هدف ایجاد یک لایه سخت روی لایه‌های زیرین جسم چاپ شده باشد، در صورتی‌که لایه سخت رویی به اندازه کافی نازک بوده و به‌طور صحیح لایه‌های زیرین را پوشش دهد، قادر است اجسامی با سطوح واقعا صاف و صیقلی مانند محصولات پلاستیکی تولید شده با روش‌های سنتی پلاستیک تزریقی در قالب توسط فشار دستگاه پرس را به ما ارائه دهد.

البته در صورتی‌که بخواهیم چاپ ۳ بعدی را با مواد جدید و گوناگون تحقیقاتی مانند مواد فوق‌العاده مقاوم انجام دهیم، ما به روش‌هایی به مراتب بهتر از چسب تفنگی قابل کنترل فوق پیشرفته نیاز داریم.
روش لیزر انتخابی موجدار (Selective laser sintering) یا SLS پاسخ مناسبی برای این تقاضا است. این روش شامل آزاد کردن ابری از ماده سازنده در فومی که مایع یا جسم بصورت گرد و گاز در هوا معلق می‌سازد خواهد بود با دمیدن یک اسپری کوچک از ماده اولیه در ناحیه‌ای که ما می‌خواهیم در آنجا جسم را شکل دهیم،‌ یک جریان انفجاری لیزر این مولکول‌های ماده اولیه را که معمولا از جنس فلز است، مانند بلور متورم ساخته و به یکدیگر پیوند می دهد تا شکل مورد نظر ما را به جسم تبلور ببخشد. نوع فوق‌العاده پیشرفته‌تر این فناوری که لیزر انتخابی ذوب کننده (Selective Laser melting) یا SLM نامیده می‌شود، به جز این مورد که لیزر را به منظور پیوند دادن مولکول‌های اضافی ماده به جسم در حال تبلور، عینا مشابه روش پیشین عمل می‌کند. دستگاه‌های SLM ذرات ماده اولیه سازنده جسم را که از جنس گلوله‌های فلزی کاملا گداخته هستند را کاملا ذوب کرده و ماده اولیه نهایی فوق‌العاده متراکم‌تر و سخت‌تری را ‌جهت پرینت ۳ بعدی ارائه می‌دهد.

روش‌های تخصصی‌تری نیز برای چاپ ۳ بعدی در بازار موجود است و برای نمونه می‌توان فیبر کربن را مثال زد که حاصل آن می‌تواند قطعاتی فوق‌العاده مقاوم و با تراکم ماده داخلی پایین باشد. این نوع مواد اولیه ساخت خاص ترکیبی جهت ساخت قطعاتی که با فناوری بالا اما نه لزوما آن‌طور پیشرفته و از نظر قیمت ارزنده، به‌کار برده می‌شوند. امروزه یک فرد علاقمند می‌تواند با صرف مبلغ ۵۰۰۰ دلار می‌تواند قطعاتی را با استفاده از فیبر کربن پرینت کند که از بسیاری جهات بهتر از اجسام پرینت شده با ماده اولیه فلزی است.

کاربرد و آینده چاپ ۳ بعدی

اما در دنیای کاربردی و صنعت هواپیما سازی شرکت‌هایی مانند ایرباس هزاران که از قطعات فوق سبک هواپیماهای جت خود را با استفاده از روش چاپ ۳ بعدی با ارزان‌ترین قیمت تمام شده تولید می‌کنند. در امور پزشکی نیز متخصصین امر اندام‌های مصنوعی و قطعات مورد نیاز قالبریزی شده را برای مریض‌ها در اسرع وقت تولید می‌کنند. امروزه بیشتر کارخانه‌ها و شرکت‌های کوچک طراحی و تولیدی نیز حداقل به یک دستگاه چاپگر ۳ بعدی کوچک مجهز هستند تا بتوانند با استفاده از آن طرح‌ها و ایده‌های خود را چاپ کرده و از زوایای مختلف بررسی کنند.

کارآمدی فناوری چاپ ۳ بعدی تا جایی رسیده است که امروزه دانشمندان از آن به‌عنوان بهترین و کامل ترین راه برای کمک به علوم فوق پیشرفته نیز بهره می‌گیرند. در علوم پزشکی و زیستی نام بایو پرینت (bioprinting) یا چاپ زیستی بر آن اطلاق می‌شود. این روش انقلابی در ساخت اعضای مختلف زنده بدن جهت پیوند از طریق رشد دادن سلول‌های بنیادی بدن در علوم زیستی- پزشکی به راه انداخته است. چاپگرهای جدید از این نوع قادرند تا یک محفظه مصنوعی رحم مانند از جنس پلیمر سخت که با مواد مغذی و سلول‌های بنیادی پوشش داده شده بسازند تا بتوانند اعضای بدن را آنچنان که در رحم مادر و بدن جنین رشد می‌یابند، رشد دهند.

همچنین فناوری‌‌های SLS و SLM در سازمان فضایی آمریکا (NASA) جهت ساخت قطعاتی که در عملیات‌های اکتشافی فضایی نیز به‌کار برده می‌شوند. هدف نهایی این است که با بردن چاپگرهای ۳ بعدی به فضا کل وسایل و قطعات مورد نیاز ماموریت‌های فضایی و حتی رهنوردها، فضاپیماها و پایگا‌ه‌های فضایی را در خود فضا چاپ و سرهم کرده و جهت اجرای ماموریت خود مورد استفاده قرار دهند تا دیگر زحمت و هزینه سنگین ارسال و نقل و انتقال تجهیزات سنگین را متحمل نشوند. این کار تا جایی پیش رفته که حتی می‌خواهند با آمیختن غبار‌ سطح ماه یا مریخ با ماده‌ای چسب مانند و با به‌کار بردن نوعی چاپگر ۳ بعدی بر روی این سیارات سازه‌هایی جهت اسکان جمعیت‌های انسانی برای استفاده در آینده بسازند. آنها تا جایی پیش رفته‌اند که قصد دارند تا این ساز‌ه‌های عظیم را که فناوری آن اسپایدر فب (SpiderFab) نامیده‌ می‌شود را مستقیم در خلائی که در فضا وجود دارد به‌وسیله چاپ ۳ بعدی ایجاد کنند. امروزه ما قادریم از روبات‌های نرم و سیال گرفته تا اجسام پویا در طول زمان (dynamic over time) را با پرینترهای ۳ بعدی چاپ کنیم.

منبع: اکستریم تک

ترجمه : جواد ودودزاده/جام‌جم آنلاین


  • -

ساخت چاپگرهای سه بعدی ایرانی با کاربرد در پزشکی

ساخت چاپگرهای سه بعدی ایرانی با کاربرد در پزشکی

محققان در سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران موفق به طراحی و ساخت پرینترهای سه بعدی شدند که از امکان تولید طرح نهایی به کمک دو نازل رنگ برخوردار است.
تصویر ساخت چاپگرهای سه بعدی ایرانی با کاربرد در پزشکی

به گزارش جام جم آنلاین ، شاهین خوش سخن، مجری طرح «طراحی و ساخت پرینترهای سه بعدی دو نازله» در گفتگو با مهر گفت: پرینترهای سه بعدی معمولا در کشور ساخته می شود اما این پرینتر دو نازله است و تنها تفاوت آن با دیگر پرینتر ها به شمار می رود.

وی در خصوص مزیت این پرینترها اظهار داشت: این پرینتر سه بعدی دو موتور در قسمت پشت دارد که مواد مصرفی را به نازل ها می رساند و این دو نازله بودن باعث می شود که طرح نهایی بدون قطع شدن جریان ساخت، ساخته شود.

خوش سخن با بیان اینکه دو نازله بودن پرینتر سه بعدی باعث می شود که خللی در کار نهایی ایجاد نشود، اظهار داشت: با این پرینتر سه بعدی دو نازله می توان طرح نهایی را به صورت دو رنگ کار کرد.

به گفته وی، این دستگاه هفت موتوره است و بدنه فلزی دارد و به هنگام کار و طرح زدن هیچگونه لرزشی ندارد.

خوش سخن در خصوص خروجی نهایی این پرینترها گفت: این پرینتر سه بعدی دو نازله می تواند یک طرح را در ابعاد طول۲۲،عرض ۱۵ و ارتفاع ۱۵ سانتیمتر را تحویل دهد.

مجری طرح گفت: با استفاده از پرینترهای سه بعدی می توان طرح هایی را در راستای آموزش بهتر برای مدارس، دانشگاهها، دندانپزشکی، جواهر سازی و… قالب زد.


لیست نوشته ها و مطالب مرتبط

  • 0
  • 125
  • 42
  • 223
  • 33
  • 5,767
  • 23,831
  • 456,992
  • 456,992
  • 33,237

آمارگیر وبلاگ