سلول های خورشیدی با پرینتر سه بعدی

  • 0

سلول های خورشیدی با پرینتر سه بعدی

شرکت فن آوری اسپانیایی Oxolutia ، سلول های اکسیدی خورشیدی را توسعه داده اند که می تواند توسط پرینت سه بعدی ساخته شود. با استفاده از اکسیدهای هادی که یک ماده غیر سمی پایدار کم هزینه است که به وفور در طبیعت یافت می شود، این سلول ها فرصت های جدید هیجان انگیزی را برای تولید انرژی خورشیدی کم هزینه ایجاد می کنند.

سلول های خورشیدی فتوولتائیک بر روی صفحاتی نصب می شوند تا تابش خورشیدی را برای واحدهای گرمایی خورشیدی جذب کنند. روش های سنتی تر شامل استفاده از سیلیکون تک کریستال هستند، با این وجود اکسیدهای خورشیدی با هزینه پایین مواد خام و فرآیند تولید پرینت سه بعدی، یک مزیت بسیار رقابتی را ارائه می کند. این پیشرفت فن آوری به زودی در بخش انرژی خواهد بود که در آنجا، تقاضایی در حال رشد برای سیستم های دوستدار محیط زیست پایدار , امن و با کارایی انرژی بالاتر وجود دارد، خصوصا به این علت که ما به تخلیه منابع طبیعی زمین و افزایش صدور کربن ادامه می دهیم. فن آوری خورشیدی قابل تهیه با قابلیت پرینت سه بعدی می تواند در صنایع دیگر مانند حمل و نقل، پزشکی و مخابرات از راه دور نیز به کار رود.

Oxolutia یک شعبه مبتنی بر فن آوری از مؤسسه علوم مواد بارسلونا (ICMAB) است که هدف آن انجام تحقیقات و آوردن فرآیندها و موادی در بازار در زمینه ابر رسانایی و نانو فن آوری کاربردی است. به منظور ساخت سلول های خورشیدی انعطاف پذیر، تیم مهندسی، پرینتر جوهر افشان سه بعدی را به کار گرفته که اجازه استقرار قطره ای مایع بر روی سطح را همراه با راهکارهای استقرار محلول شیمیایی برای تولید فیلم های نازک اکسید می دهد. آنها باور دارند این فن آوری ای است که مسیرهای جدیدی را برای تولید دیجیتال، مواد درجه بندی شده و ساخت افزوده باز می کند. با توسعه واحد اصلی در سال ۲۰۱۳، آنها انتظار دارند که یک نمونه قابل استفاده را در سال بعد داشته باشند.

این پروژه توسط Repsol به عنوان یکی از نه برنده ۲۰۱۵ Fundación Repsol Entrepreneurs Fund انتخاب شد. Repsol یکی از بزرگترین گروه های انرژی دنیاست که در منابع تجدید پذیر و حفظ محیط زیست فعالیت دارد و هدف حمایت مالی آنها که اکنون در سال چهارم خود است، کارآفرینانی هستند که مشغول بهبود زمینه بازده انرژی و صرفه جویی انرژی با پروژه های فن آورانه ابتکاری هستند.

از نه پروژه ای که حمایت مالی را دریافت کردند، چهار تا توسط محققان و کارآفرینان در خوشه تحقیقاتی Esfera UAB-CEI ثبت شدند که شامل اکسیدهای خورشیدی می باشد. این پروژه ها که از میان ۲۰۰ مورد انتخاب شده اند یک کمک مالی تا سقف ۲۸۸۰۰۰ پوند را در یک حداکثر زمان دو سال دریافت خواهند کرد و نیز یک تیم مدرس، آموزش ویژه و راهنماهای فنی و قانونی به منظور ارائه این راه حل های فن آوری به بازار در سریع ترین زمان ممکن، به آنها اختصاص خواهد یافت. به این منظور، آنها همچنین فضای شرکت در مرکز فن آوری Repsol در مادرید، اسپانیا را نیز دریافت خواهند کرد

 

ساخت سلول های خورشیدی انعطاف پذیر با پرینتر سه بعدیساخت سلول های خورشیدی انعطاف پذیر با پرینتر سه بعدی


  • 0

هدفون های اختصاصی با پرینتر سه بعدی

مکالمه تلفنی با استفاده از هندز فری یا انجام یک بازی با گوشی، خواه در حال رفت و آمد صبحگاهی باشید خواه عازم دو آهسته ، فرصتهایی هستند که شما حداقل روزی یکبار بخاطر هدفونهایتان بدست میآورید . اگر یک نوازنده باشید یا یک دوستدار موسیقی، حتی شغل شما ممکن است به تملک یک جفت گوشی با کیفیت بالا و راحت وابسته باشد. در هر حال، در صورتیکه گوشهای شما کاملاً متقارن نبوده یا تصادفاً دقیقاً به اندازه درست نباشند، بیشتر هدفون های استاندارد تمایل به جابجایی به اطراف داشته، احساس تنگی زیاد ایجاد نموده، یا حتی بیرون میافتند.

برای حل این مشکل، شرکت اِسناگز بنیانگذاری شده در بریتانیا، ارائه موفقیت آمیز هدفونهای سفارشی ساز را که برای کاملاً جا شدن در داخل کانالهای گوش کاربر اندازه میشوند،بنا نهاده است که، جاسازی راحت تر، ایزولاسیون صوتی بهتر، و بهترین کیفیت صدا را تضمین مینمایند. اکنون، آنها با استفاده از فنآوری پویش (اسکن) و پرینت سه بعدی راهی حتی جامعتر، دقیقتر، و سریعتر را برای ساختن هدفون های سفارشی بنیاد نهاده اند.اسناگز اولین شرکتی نیست که به هدفون های سفارش مشتری برای نوازندگان و سایر افراد حرفه ای فکر میکند، آنها اولین کسانی نیستند که از پویش و پرینت سه بعدی برای ساخت یک چیز با اندازه دقیقتر در زمان کوتاهتر استفاده مینمایند، این عمل سالهاست که استاندارد شده است. در هر حال، برای بیشتر بخشها، اینکار بازاری کوچک و گرانقیمت است. به این دلیل، هدف طولانی مدت اسناگز اینست که، یکی از اولین فروشندگان جامع برای گوشیهای سفارش ساز باشد، که کار اندازه گیری، پویش و پرینت سه بعدی همگی را انجام داده و راحتی و کیفیت محصولشان را برای استفاده کنندگان اصلی گردآوری مینمایند.

با کمک فنآوری پویش و پرینت سه بعدی، آنها به انجام هدفشان خیلی نزدیکتر هستند. فرآیند اسناگز در حالت سنتی متکی بر مدلهای فیزیکی گوشهای کاربران آنها بود. این مدلها با پمپاژ عمیق یک خمیر سیلیکونی مخصوص به داخل کانالهای گوش ساخته میشدند. که میتواند برای بیشتر مردم از گوش راست به چپ بشدت متفاوت باشد، آنها منتظر میماندند تا خمیر سفت شده، و سپس با استفاده از آن قالب برای جور کردن مجموعه هدفون های نهایی استفاده میکردند. مشکل این فرآیند این است که برای انهایی که دارای عفونت گوش یا سایر بیماریها هستند ،چالش برانگیز، تهاجمی، و غیر قابل پذیرش است.

از سوی دیگر پویشگری سه بعدی، کمتر تهاجمی بوده و میتوان آنرا در فقط پنج دقیقه انجام داد. علاوه بر این، پویشهای سه بعدی بطرزی باور نکردنی کامل و دقیق هستند، یعنی اینکه، شانس کمتری برای نقائص یا عیوب در محصول نهایی وجود دارد. یک امتیاز دیگر اینست که فایلهای پویش سه بعدی میتوانند مستقیماً برای سازنده ارسال شده، و سابقه آنها ذخیره گردد، یعنی اینکه اگر شما یک جفت از این گوشیها را هنگام سفر گم کنید، شرکت اسناگز میتواند بلافاصله فایلها را برای یک همکار محلی ارسال نموده و بخواهد که آنها را پرینت و کامل نموده و در کمترین زمان ارسال نماید.

در نهایت، شرکت اسناگز در نظر دارد سازنده سوم را حذف نموده و این گوشیها را خودش با استفاده از پرینتر های سه بعدی سیلیکونی صنعتی پرینت سه بعدی نماید. یعنی اینکه آنها خواهند توانست از پویش تا محصول نهایی را یک شبه انجام دهند. آنها همچنین بر روی گشایش یک فروشگاه خدمات از راه دور در لندن تا پایان سال کار میکنند. در هر حال، بازار برای گوشیهای سفارشی هنوز کاملاً کوچک بوده، و هزینه برای اکثریت مشتریان مانع بزرگی است.

به گفته Engadget یک کار اندازه سازی و یک مجموعه گوشی میتواند بین ۱۶۰-۲۰۹£($۲۴۵-۳۲۰) هزینه داشته باشد، در حالیکه مجموعه واقعی درون گوشی بیشتر میباشد (اسناگز بسته هایی شامل معمولی ترین مجموعه های با سیم شان، و پرفروشترین مجموعه بی سیم را ارائه مینماید). بمنظور آزمایش بازار، این شرکت فقط در حال اجرای آزمایشی فرآیند پویش و پرینت سه بعدی جدید شان در لندن بوده، و فقط به هنگام موفقیت کامل آنرا به بقیه بریتانیا گسترش خواهد داد.

در حالیکه معلوم نیست که دقیقاً چند تا از ما حقیقتاً چنین گوشیهای سفارشی را خواسته یا نیاز داریم، پویش و پرینت سه بعدی دارد آنها را مقرون بصرفه تر، قابل دسترس تر، و همواره دارای کیفیت بالاتر می نماید.

 

ساخت هدفون های اختصاصی با پرینتر سه بعدیساخت هدفون های اختصاصی با پرینتر سه بعدی


  • 0

فیلامنت پرینتر سه بعدی از ضایعات قهوه

وقتی بدانیم که در کل جهان انسان‌ها بیش از ۲۵/۲ میلیارد فنجان قهوه در روز مصرف می‌کنند، تعجب برانگیز نیست که صادرات دانه‌های قهوه دومین رتبه پس از نفت از حیث قیمت را دارد.

اما مانند هر محصول دیگری که در مقادیر بالا مصرف می‌شود، همواره محصولات جنبی دورریختنی نیز در تولید آن وجود دارد.

امروزه شرکت تولیدکننده پرینتر سه‌بعدی ۳Dom USA با شراکت C2Renew که یک کمپانی کامپوزیت‌های زیستی واقع در فارگو، داکوتای شمالی است، یک فیلامنت جدید معرفی کرده که از مواد دورریختنی قهوه تولید شده است، آنان این محصول را Wound Up نامیده اند.

این اشیای حاصل از پرینت که با مواد قهوه تولید شده است رنگ قهوه‌ای غلیظ داشته و خطوط طبیعی در آن مشاهده می‌شود. آن گونه که کمپانی سازنده می‌گوید «فنجانی که با wound up پرینت شده است یک فنجان قهوه واقعی است.»

این محصول اولین نوع از کامپوزیت‌هایی است که در حال حاضر کمپانی ۳DOM قصد ساخت دارد. این محصولات تحت نام کامپوزیت‌های c2renew که بر زیستی بودنشان تاکید شده است و در آینده نزدیک وارد بازار می‌شوند ساخته شده اند.

کمپانی معتقد است که C2renewe برای طراحی مواد از فرمولاسیون زیست کامپوزیتی استفاده می‌کند، ترکیب‌هایی که ملاحظات پیچیده مهندسی را برآورده می‌کنند.

کمپانی توضیح می‌دهد که «با فناوری ما می‌توانید از منابع تجدیدپذیر و کم‌هزینه استفاده کرده و هم‌زمان ویژگی‌های مکانیکی مورد نیاز را ارتقا ببخشید. ترکیب‌های زیست کامپوزیتی ما از پس‌ماندهای کشاورزی و پلاستیک‌های بازیافت شده یا بکر حاصل از نفت و منابع تجدیدپذیر تولید شده‌اند.»

بافت‌های جدید (شامل wound up) بر روی هر دستگاه با قابلیت پرینت با PLA پرینت می‌شوند و بر روی قرقره‌های کاملا زیست‌مبنای کمپانی پیچیده می‌شوند. این شرکت  مواد فوق را با موفقیت بر روی چندین مدل متفاوت پرینتر سه بعدی امتحان کرد.

اعلام عرضه بافت‌های جدید بر پایه قهوه پس از تولید پرینتر PLA Glass filled که اولین محصول در این دسته است رسمی می‌شود.

این بافت که به عنوان ماده PLA/شیشه طراحی شده است، هم‌چنین می‌تواند در هر پرینتر سه‌بعدی که قابلیت پرینت با بافت‌های PLA دارد استفاده شود، همانند خط c2renew.

بین انواع موادی که ۳Dom USA برای ساخت بافت بر رویشان آزمایش می‌کرد واضح می‌نماید که کمپانی قصد دارد از پرینت با پلاستیک‌های آسیب‌زا دوری کرده و مواد سازگار با محیط زیست را جایگزین کند البته به گونه‌ای که کیفیت پرینت کاهش نیابد. این گونه به نظر می‌رسد که در این راستا موفقیت هایی هم کسب کرده اند.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره wound up 49 دلاری و دیگر مواد شرکت به ۳DOM USA مراجعه کنید.

ساخت فیلامنت پرینتر سه بعدی از ضایعات قهوهساخت فیلامنت پرینتر سه بعدی از ضایعات قهوهساخت فیلامنت پرینتر سه بعدی از ضایعات قهوه


  • 0

کفش اختصاصی با پرینتر سه بعدی

اگر بتوانید سریع تر بدوید یا بالاتر بپرید یا بهتر زندگی کنید چه می شود؟ این ها سؤالاتی هستند که Wiivv Wearables ، یکی از اولین شرکت هایی که از پرینت سه بعدی در تولید انبوه انفرادی استفاده کرده است امیدوار به پاسخگویی به آنها با خط جدید کفی های پرینت سه بعدی شده است که می توانند به صورت مستقیم از طریق گوشی هوشمند شما سفارش داده شوند.

حتی اگر شما یک دونده مشتاق یا قهرمان مصدوم باشید که همیشه بهترین تصمیم برای خرید کفش را نگرفته اید ما مراقب شما هستیم، شانس شما این است که از کفی های ارتوتیک استفاده می کنید یا دست کم مزایای آنها را می دانید. طبق خبر منتشره از Evonik، حجم بازار جهانی برای کفی ها، حدود ۵/۴ میلیارد دلار، تخمین زده می شود و در آمریکا در حال حاضر بین ۴ تا ۵ درصد در سال رشد می کند. با وجود اینکه میلیون ها نفر برای تسکین درد پا یا کمر، به کفی های طبی روی می آورند فرآیند واقعی بدست آوردن یک جفت کفی مناسب دشوار و پر هزینه است. بیماران عموما باید چندین بار با پزشک پا ملاقات کنند، به صورت دستی از آن قالب تهیه کنند و چند هفته برای بدست آوردن این محصول نهایی گران قیمت، صبر کنند.

در تلاشی برای تغییر اساسی این فرآیند به منظور سریع تر شدن، قابل دسترس تر شدن و ارزانتر تر شدن برای مشتریان فردی، Wiivv مستقر در آمریکای شمالی، نرم افزاری را طراحی کرده که به مشتریان اجازه می دهد، افراد واسطه (پزشکان پای a.k.a. یا متخصصان پزشکی) را کنار زده و به کفش بهینه شده بیومکانیکی خود دست یابند. این فرآیند ساده است: مشتریان با استفاده از گوشی های هوشمند خود، عکس هایی را از پاهای خود می گیرند و به طور مستقیم به Wiivv ارسال می کنند. سپس موتور سفارشی سازی اصلی شرکت که در همکاری با محققان بیومکانیک، ساخته شده، تصاویر را تحلیل کرده و ویژگی های فردی پا را به شکل سه بعدی ترجمه می کند که به نوبه خود به فایل های آماده برای پرینت سه بعدی تبدیل می شوند. طبق خبر منتشره،برای طراحی این کفی خاص تنها سه عکس از پای مشتری برای محاسبه پرینت سه بعدی مورد نیاز است و زمان این پروسه از چند ساعت به چند دقیقه کاهش می یابد. در نهایت فایل قابل پرینت سه بعدی به یکی از مراکز پرینت Wiivv در سان دیگو، کالیفرنیا یا میسیساگا ارسال می شود و با پلی آمید توسط پرینترهای سه بعدی، پرینت می شود.قیمت یک جفت کفی پرینت سه بعدی شده حدود ۲۰۰ دلار است.

البته هنوز محصول آنها با انتقادی اساسی روبروست و آن این است که سفارش آنلاین و حذف ارتباط مستقیم با مشتری، جایگزینی مناسبی برای بدست آوردن نکات ظریف و تخصص بیومکانیکی نیست و این روش یک روش پزشکی حرفه ای نیست. Christian Johannsen یک پزشک پای معتبر در ونکوور با Wiivv شریک شده و از فن آوری آنها برای طراحی و پرینت کفی های ارتوتیک برای بیماران خود استفاده می کند. با این وجود، او به مشتریان خود توصیه نمی کند که خدمت سفارش از خانه را امتحان کنند. Johannsen می گوید: «ما تلاش می کنیم تا بفهمیم که به صورت بیومکانیکی چه چیزی رخ می دهد تا درد از بین برود. و وقتی به صورت آنلاین به این شکل خرید می کنید، این کار کامل نخواهد بود».

Wiivv تلاش می کند که خود را در بازار در حال توسعه، بین کفی های ارزان داروخانه و جفت های طراحی شده توسط پزشک پا که می تواند تا ۵۰۰ دلار هزینه داشته باشد، نگه دارد. Louis-Victor Javadji مؤسس شرکت های مستقر در ونکوور، می گوید: «ما تلاش می کنیم آن سطح دسترسی را ایجاد کنیم که در آن شما نیاز نداشته باشید که به هیچ نوع پزشکی، مراجعه کنید».

شرکت wiivv سال گذشته توسط Javadji همراه دو تن از کارمندان سابق Hewlett Packard، Shamil Hargovan، تأسیس شد. Javadji چند سال قبل پس از در رفتگی زانویش در یک حادثه دوندگی، از کفی های ارتوتیک استفاده کرد اما این کار را با هزینه های بالا و زمان طولانی ارتوتیک های سنتی، کاملا بی ثمر یافت. او در کالیفرنیا، با Hargovan ملاقات کرد و آن دو از آن به بعد سخت برای واقعیت بخشیدن به رویای خود کار کردند.

در حال حاضر این شرکت، دفاتری در ونکوور، میسیساگا، سان دیگو و پالو آلتو دارد.دکتر Bernhard Mohr رئیس سرمایه مشارکت در Evonik می گوید: « ما با سرمایه گذاری خود در Wiivv از راه اندازی بازار یکی از اولین کالاهای تولید انبوه شده  با پرینت سه بعدی پشتیبانی می کنیم ».

Shamil Hargovan و Louis-Victor Jadavji، مؤسسان Wiivv

تاکنون، شرکت ۱۰۰ جفت کفی ارائه کرده، با این وجود آنها برنامه دارند که آن را در پاییز ۲۰۱۵ راه اندازی کنند. برای دسترسی اولیه می توانید از طریق سایت آنها ثبت نام کنید. در آینده نزدیک آنها در حال توسعه یک برنامه موبایل و مدل اشتراک ارتوتیک برای خط فعلی کفی های پرینت سه بعدی شده هستند. به علاوه شرکت برنامه دارد که حسگرهای الکترونیکی را به کفی ها اضافه کند که به صورت پیوسته داده های دینامیک را ثبت کرده و قابلیت های جدیدی به کاربران ارایه می دهد. برای مثال قهرمانان قادر به بهینه کردن توالی حرکات خود هستند و نمایه های حرکت کارگران صنعتی اندازه گیری شده و درجه خستگی آنها پیش بینی می شود.

در بلند مدت، Wiivv ممکن است به دنبال شراکت با متخصصان پزشکی یا حتی مارک های معروف مانند نایک باشد، با این وجود اکنون تمرکز آنها بر نیازهای فردی هر مشتری است. Javadji می گوید: «Wiivv به انسان ها کمک می کند که جهان قوی تر، شادتر و سالمتری را بسازند. یک روز Wiivv با فعال تر نگه داشتن و بیشتر راه رفتن مشتریان، ۱۰ سال به عمر آنها خواهد افزود».

 

ساخت کفی کفش اختصاصی با پرینتر سه بعدیساخت کفی کفش اختصاصی با پرینتر سه بعدی


  • 0

کمک پرینتر سه بعدی

اگر شما تاکنون درباره ی پوستخوارِ پرخورِ درختان میوه (polyphagous shot hole borer ) چیزی نشنیده اید، خودتان را خوش شانس بدانید. این سوسک پرنده کوچکتر از دانه ی کنجد است، اما باعث آلودگی و مرگ بیش از ۲۰۰ گونه از درختان در ناحیه ی کالیفرنیای جنوبی است، و محققینِ دانشگاهِ کالیفرنیا در Riverside پیش بینی می کنند که صدها درخت از هزاران درخت هم اکنون در خطر هستند. در حالیکه هیچگونه درمان شناخته شده ای وجود ندارد، یک تله ی پرینت شده ی سه بعدی به دانشمندان در دنبال کردنِ این حشره و شناختِ رفتارش کمک می کند تا بتوان به راه حلی همیشگی دست یافت.

این سوسک بومیِ جنوبِ شرق آسیا است و اولین بار سه سال پیش در کالفرنیای جنوبی مشاهده شد. چون هیچ شکارچی طبیعی ای در این طرف دنیا ندارد، به سرعت در ساندیگو (San Diego)، بخش اورنج (Orange County) و لس آنجلس (Los Angeles) سرایت کرد، و معلوم شد که انواع مختلفی از درختان از جمله چنار، بلوط، آوکادو، درختِ چوب پنبه و افرای آمریکایی را تحت تاثیر قرار داده است.

این سوسک به طرز سریع و موثری با خوردن مسیرش در پوست درخت کار می کند و درخت را با قارچ هایی به نام Fusarium euwallacea آلوده می کند. با پراکنده شدن قارچ ها به بافت هایی که آب را از ریشه ها انتقال می دهند آسیب می زند، و در نهایت درخت را می کُشد. این شرایط با تنوع درختانی که آن ها را تحت تاثیر قرار داده است، بُغرنجتر هم می شود: برخی گونه ها فورا از بین می روند، و بقیه می توانند سال ها زنده بمانند، بنابراین درمانی که برای همه مناسب باشد، محتمل نیست. تاکنون، دانشمندان حشره کش ها و قارچ کش های مختلفی را امتحان کرده اند تا ببینند که آیا می توانند یا سوسک یا قارچ یا هر دو را بکشند یا نه، اما خیلی خوش شانس نبوده اند. مشکلِ این محققین این است که دقیقا نمی دانند که وقتی سوسک واردِ درخت می شود، چه می کند. آن ها با بریدن تکه های کوتاه از هر درخت و باز کردنِ آن هم قادر به بدست آوردنِ این اطلاعاتِ حیاتی نبوده اند.

اکنون، دانشگاهِ کالیفرنیا با همکاریِ باغ های گیاه شناسیِ هانتینگتون (Huntington Botanical Gardens) و شرکت پرینتِ سه بعدیِ دیزمیکر (Deezmaker ) همکاری کرده اند تا تله های پرینت شده ی سه بعدی کوچکی بسازند که می تواند یک درختِ آلوده را احاطه کند و مسیرِ هر یک از سوسک ها را دنبال کند. R. Duncan Selby، یک محققِ فوق دکترا می گوید: “حشره شناسی متکی به دام انداختن است”. “این واقعیت که این کار به ما اجازه می دهد تا به فکرِ پروتوتایپ ها بیفتیم، خیلی زود نحوه ی مطالعه ی ما در مورد گونه های مهاجم در آمریکای شمالی را کاملا دگرگون می کند.”

درحالیکه آن ها نمی توانند واقعا با سوسک به درون درخت بروند، آن ها می توانند با وارد کردن یک سوسک (یا نوزادش را)، آن را در تله بیندازند، و رفتار و شرایطش را مورد مطالعه قرار دهند. به علاوه، این تله ها، با جمع آوریِ پوشال های دور ریخته شده می توانند اندازه بگیرند که حشره چقدر سوراخ ایجاد کرده است، و درخت چقدر آب از دست داده است.

اندازه گیری های آب نشانگرِ مهمی هستند، چون یک تئوری بیان می کند که قارچ ها برای رشد نیاز به رطوبت دارند. John Kabashima، یک متخصص گیاهِ تعاونیِ توسعه ی دانشگاه کالیفرنیا و محققِ گروه، می گوید که اگر این تئوری درست باشد، خشکسالی های فعلی در کالیفرنیا ممکن است واقعا باعثِ نجات برخی درختان شود. برای آزمودنِ این فرضیه، محوطه ی ایروینِ دانشگاه کالیفرنیا آبِ بخشِ مورد امتحانِ محوطه را قطع می کند تا ببینند که درختان چگونه آلوده شده اند.

تله های پرینت شده ی سه بعدی گام رو به جلویِ بزرگی برای محققین بوده است، که به آن ها اجازه ی ساختِ طراحی های پیچیده و مقرون به صرفه را بیش از هر زمان دیگری می دهد. هر تله بین شصت سنت تا یک دلار و ۳۰ سنت هزینه ی پرینت دارد- سهمی که برای آنچه که به یک بیماری مسریِ محیط زیست تبدیل شده است، به شکلی باورنکردنی ارزان است. Richard Stouthammer پروفسورِ دانشگاه کالیفرنیا به شوخی می گوید: ” شما می توانید تله هایی را طراحی کنید که دقیقا آنچه می خواهید هستند… تا زمانیکه شما کسی را دارید که می داند چگونه به دستگاه برنامه بدهد”. دانشگاه پرینترِ سه بعدی خودش را به قیمت ۱۳۰۰ دلار خریداری کرد، و از خوش شانسیِ Stouthamme، به نظر می رسد که مدل کننده هایِ CAD ِبسیار خوبی در تیمشان دارند.

Akif Eskalen پاتولوژیستِ گیاهی می گوید: “بدون تله های پرینت شده ی سه بعدی، تحقیقاتِ ما ممکن نبود”. ” با استفاده از این تله ها، ما قادر خواهیم بود که بفهمیم که آیا قادر به کنترلِ این سوسک و قارچ هستیم یا نه”. هنوز حتی با تله های پرینت شده ی سه بعدی در کنارشان، Eskalen مطمئن نیست که هرگز درمانی برای آن یافت شود: “به نظر می رسد که کمی دیر شده است. در پایان، ما مجبور خواهیم شد که یاد بگیریم که چگونه با آن زندگی کنیم.”

برای به اشتراک گذاشتن یافته هایشان با جامعه ای گسترده تر و به امید یافتنِ راهی برای متوقف کردنِ حشرات، یا حداقل درمان و محافظت از درختانِ آسیب پذیر، امروز ایروینِ دانشگاهِ کالیفرنیا و بخشِ کشاورزی و منابع طبیعیِ دانشگاهِ کالیفرنیا مشترکا در حال میزبانی مشترک از یک کنفرانس در موردِ پوستخوارِ پرخورِ درختان میوه (polyphagous shot hole borer) هستند. این کارگاه شامل سخنرانانی در خط مقدمِ بحث خواهد بود، و در موردِ چگونگیِ پرینتِ سه بعدی و دیگر تکنولوژی هایی که می توانند به این بیماریِ مسریِ در حال رشد پایان دهند، بحث خواهد کرد.

 

نجات درختان در کالیفرنیا به کمک پرینتر سه بعدی


  • 0

پرینت سه بعدی در فضا

سازمان فضایی ناسا با هدف تسهیل فرآیند جایگزین کردن قطعات جدید ایستگاه فضایی بین‌المللی(ISS)،

تعمیر قطعات معیوب و استفاده از جدیدترین فناوری‌ها قصد دارد یک مدل ویژه از پرینتر های سه‌بعدی را در

فضا مورد استفاده قرار دهد. ایستگاه بین‌المللی فضایی یک مجموعه پیچیده و گسترده متشکل از قطعات

مختلف  محسوب  می‌شود که اگر یکی از این قطعات خراب شوند ، فضانوردان باید منتظر  محموله جدید

بمانند تا  کپسول باری جدید با  قطعه مورد نظر به دست  آن‌ ها برسد . اما ناسا با همکاری  شرکت

Made In Space مدل‌های مختلفی از پرینترهای سه‌بعدی را مورد آزمایش قرار می‌دهد که با قیمت ۳۰۰

تا ۵۰۰ دلار ساخته می‌شوند و برای آن‌ها قابلیت تحمل لرزش‌های شدید هنگام پرتاب، فعالیت در شرایط

گرانش  صفر ، فشارهای مختلف هوا و  درجه حرارت  متغییر در نظر گرفته شده است . این پرینتر های

سه‌بعدی مانند یک  کارخانه کوچک عمل می‌کنند و امکان تولید ماهواره‌های   کوچک ، قطعات جایگزین

ایستگاه فضای، تکه‌های موشک و… در نظر گرفته شده است. سازمان فضایی ناسا در طرح دیگر قصد

تولیدپرینتر های سه‌بعدی ویژه‌ای را دارد که روی سطح ماه یا مریخ مورد استفاده قرار می‌گیرند. در کره

ماه پرتوهای خطرناک خورشیدی امکان فعالیت هر نوع سازه‌ای را از بین می‌برند و وجود انبوه گرد و غبار

و نبود جاذبه  نیز مشکل را برای دانشمندان دوچندان می‌کند . اما این پرینتر سه ‌بعدی که هم‌ اکنون در

صحرای آریزونا مورد آزمایش قرار می‌گیرد، به یک سیستم روبوتیک هوشمند مجهز شده است و می‌تواند

تمام تجهیزات مورد نیاز ناسا را در همان محل تولید کند.

 


  • 0

پرینترها و اسکنرهای سه بعدی احتمالا انقلاب بعدی فناوری خواهند بود! این

ابزارهای فوق العاده این امکان را به ما می‌دهند تا هر شکلی را که دوست داریم

بسازیم. اما ایرادات خاص خود را هم دارند برای مثال اکثر این پرینترها برای ساخت

محصولی مناسب به تنظیمات دستی زیادی نیاز دارند. هدف از ساخت زئوس نیز

برطرف کردن همین مشکلات است.

در مراحل توسعه، طی ۵ سال اخیر، زئوس به امکاناتی همچون اسکنر و توانایی

کپی کردن یک طرح به صورت چند تایی یا فکس کردن آن طرح به پرینتری دیگر

تجهیز شده است. به عبارت بهتر زئوس اولین پرینتر سه بعدی همه کاره دنیا است

همچنین به کمک رابط کاربری ساده ای که دارد زئوس یکی از ساده ترین

پرینترهای سه بعدی به شمار می‌رود. صفحه لمسی ۷ اینچی آن به شما امکان

انجام تنظیمات را به ساده ترین شکل ممکن می‌دهد وسیستم یکسان سازی

سطح خودکار آن نیز از افتادن ناگهانی محصول چاپ شده شما جلوگیری می‌کند.

با وجود اینکه تنها ۲۸ روز از کمپین ۱۰۰,۰۰۰ دلاری زئوس می گذرد این محصول

توانسته سرمایه هدف ۱۰۰,۰۰۰ دلاری خود را در خود را در سایت کیک استارتر

پشت سر بگذارد.

اگر شما هم دوست دارید تا یک پرینتر سه بعدی مثل زئوس رامالک شوید می‌توانید

با پرداخت ۲۵۰۰ دلار به آرزوی خود برسید ممکن است در نگاه اول زئوس گران به نظر

برسد ولی در قیاس با سایر پرینترهای سه بعدی همچونRepllicator 2 که به تنهایی

۲۲۰۰ دلار قیمت دارد این پرینتر همه کاره بسیار ارزان و به صرفه است.

 


  • 0

ساخت اولین خانه در اروپا با چاپگر سه بعدی

ساخت اولین خانه در اروپا با چاپگر سه بعدی

در کنار یکی از کانال‌های شهر آمستردام در هلند یک ساختمان متفاوت وجود دارد. معماران امیدوارند بتوانند اولین ساختمان اروپا را با چاپگر‌های سه بعدی که ۱۰ برابر نمونه‌های معمولی موجود هستند در این محل بنا کنند.

این سازه از زیست پلاستیک سنگینی مبتنی بر روغن گیاهی ساخته شده که با میکرو فیبرها تقویت شده است. محققان معتقدند این مواد سازگار با محیط زیست بوده و هیچ‌گونه زباله‌ای تولید نخواهد کرد. این پروژه فقط معطوف به ساختن یک خانه نیست؛ بلکه با نیم نگاهی به آینده، نشان‌دهنده دورنمایی پیشگام است از آنچه صنعت ساخت و ساز به صورت پایدار می‌تواند ارائه کند.

هانس ورمولن، یکی از بنیانگذاران پروژه و عضو موسسه داس آرشیتکت می‌گوید: نیازی نیست که هر چیزی در این سازه، دوار یا منحنی بوده یا شکل عجیب و غریبی داشته باشد. ما اکنون به فناوری جدیدی برای ساخت دیوارهای سازه دست پیدا کرده‌ایم که تمام ملزومات مانند سیستم آبرسانی، عایق‌بندی و استحکام را به شیوه‌ای کاملا هوشمند یکپارچه‌سازی کرده است. در نتیجه ما می‌توانیم مواد لازم برای ساخت خانه را کاهش دهیم و سازه‌ای هوشمندتر بنا کنیم. برای مثال یک ایده این است که حمل و نقل این فناوری را به کشورهای مختلف آسان‌تر کنیم تا اگر ساکنان خانه‌ای تصمیم به جابه‌جایی داشتند، بتوانند بخش‌های مختلف خانه را از هم جدا کرده و دوباره در محل دیگری آنها را سر هم کنند.

در حال حاضر واکنش صنعت ساخت و ساز به این مقوله کمی محافظه کارانه است، اما دیجیتال شدن ساخت و ساز می‌تواند این صنعت را به یک صنعت کاملا چابک تبدیل کند. به این ترتیب می‌توانید به‌صورت آنلاین ایده‌های خود را در سراسر جهان به اشتراک بگذارید و سپس آن را به دستگاه سازنده ارسال کنید. مونتاژ و سر هم بندی قطعات یک خانه مانند ساخت یک پازل بزرگ است. محققان انتظار دارند کار احداث خانه ساخته شده در شهر آمستردام از طریق پرینت سه بعدی تا سال ۲۰۱۷ به پایان برسد. بازدید از این خانه هم‌اکنون برای عموم آزاد است. این طرح پژوهشی فراتر از یک سرمایه‌گذاری ساختمانی بوده و محققان امیدوارند مالکان خانه‌ها این فرصت را داشته باشند تا بتوانند خانه‌های خود را با کمترین هزینه برای محیط زیست و با استفاده از مواد موجود در منابع محلی به‌صورت سفارشی بسازند.

Euronews‌ /‌ مترجم: آتنا حسن‌آبادی


  • 0

موتورسیکلت با چاپگر سه بعدی ساخته شد + عکس

موتورسیکلت با چاپگر سه بعدی ساخته شد + عکس

شرکت TE Connectivity، پرینتی سه‌ بعدی از موتورسیکلتی که قابلیت استفاده دارد به نمایش گذاشت.
تصویر موتورسیکلت با چاپگر سه بعدی ساخته شد + عکس

در نمایشگاه «Rapid 2015» که در «لانگ بیچ» کالیفرنیا برگزار گردید، شرکت «TE» که درزمینه‌ پرینت سه بعدی فعال است، پرینتی سه بعدی از یک موتورسیکلت را به نمایش گذاشت که کاملاً قابل استفاده بود، این پیشرفت شاید پنجره‌ای جدید به استفاده‌های این تکنولوژی در صنعت موتورسیکلت باشد.

اجزای اصلی این موتور که از مدل سافتیل هارلی دیویدسون الهام گرفته از پلاستیک است که می‌تواند وزنی حدود ۱۸۲ کیلوگرم یا معادل دو راکب را تحمل کند.

این پرینت سه‌ بعدی تمامی اجزای یک موتور از آینه‌ها و موتور الکتریکی تا سیم‌های الکتریکی و سیستم ترمز را دارا می‌باشد.

موتور الکتریکی و باطری پرینت شده، اصلی‌ترین تفاوت این نوآوری جدید با دیگر نمونه‌های مشابه است.

موتور الکتریکی این موتورسیکلت می‌تواند یک اسب بخار توان تولید کند، عددی که هرچند زیاد نیست اما معیاری واضح برای نشان دادن پیشرفت بیش از اندازهٔ این تکنولوژی است.

پیشرفت این نوآوری در سال‌های پیش رو قابل بحث است، اما چیزی که به وقوع پیوسته است تا چندی پیش موضوعی دست‌نیافتنی به نظر می‌آمد، پرینتی سه بعدی و قابل‌استفاده از یک موتورسیکلت.


امکاناتی که این تکنولوژی در اختیار موتورسازان قرار می‌دهد قابل پیش‌بینی نیست، چراکه پیشرفت این فناوری برای تولید انبوه راه بسیاری پیش رو دارد اما امید تغییری اساسی در این صنعت را دوباره زنده کرده است.

شرکت «TE» اجزایی که قرار است وزن راکبان را تحمل کند با تکنولوژی (Fused Deposition Modeling» (FDM» پرینت کرده است، تکنولوژی پیشرفته که به زبانی ساده تزریق لایه‌ای از پلاستیک «اکرونیتریل بوتادین استایرن» یا «ABS» همراه با عایق «Ultem 9085» است.

پیچیدگی کار «TE» به اینجا ختم نمی‌شود، مقاومت دمایی و فشاری این پلاستیک‌ها نیز مهم بودند. از همه مهم‌تر مقاومت فیزیکی این اجزا برای تحمل وزن می‌باشد.

آزمایش‌های متعددی برای اطمینان از این موضوع که اجزا توانایی تحمل این بار و گرمایی که در این پروسه تولید می‌شود را دارند، انجام شده است.

نگاهی کلی به این نوآوری غیرقابل‌باور کنجکاوی‌ها را برای دیدن تولید انبوه این محصول برمی‌انگیزد، تفاوت بسیاری بین تولید یک عدد از این موتورسیکلت و میلیون‌ها مورد از آن وجود دارد، پس با کنجکاوی بسیار منتظر اثرات این پیشرفت بزرگ بر صنعت موتورسازی خواهیم بود.(پدال)


  • 0

غذاهایی با چاشنی سه‌بعدی

چاپگرهای سه‌بعدی ویژه مواد غذایی می‌توانند آینده تهیه خوراکی‌ها را دگرگون کنند

غذاهایی با چاشنی سه‌بعدی

در سال‌های اخیر، حوزه طراحی و ساخت چاپگرهای سه‌بعدی با شتاب زیادی در حال پیشرفت است و گاهی خبری در مورد ساخت نوعی جدید از این دستگاه‌ها را می‌شنویم. تاکنون انواع چاپگرهای سه‌بعدی برای ساخت اشیای مختلف از جنس پلاستیک، چوب و فلز به بازار آمده‌اند و البته هر روز بر دامنه تنوع کاربردهای آنها نیز افزوده می‌شود.
تصویر غذاهایی با چاشنی سه‌بعدی

یکی از جذاب‌ترین حوزه‌هایی که چاپگرهای سه‌بعدی بتازگی به آن راه یافته‌اند، حوزه تهیه انواع خوراکی است. تاکنون چند شرکت دانش‌بنیان از سراسر جهان موفق به طراحی مدل‌های گوناگونی از چاپگرهای سه‌بعدی ویژه مواد غذایی شده‌اند. این چاپگرها با داشتن عملکردهای گوناگون می‌توانند آینده صنایع غذایی و حتی تهیه انواع خوراکی در خانه را دگرگون کنند.

انواع چاپگرهای سه‌بعدی

بیشتر چاپگرهای سه‌بعدی با قرار دادن تدریجی لایه‌های مختلف روی هم، جسم مورد نظر را می‌سازند. این شیوه در اصطلاح «ساخت افزودنی» (additive manufacturing) نام دارد. در واقع در این شیوه، لایه‌های مختلف روی هم افزوده می‌شوند و در نهایت، ساختار مورد نظر ایجاد خواهد شد. این چاپگرهای سه‌بعدی به کارتریجی (مشابه کارتریج چاپگرهای معمولی متنی) مجهز هستند که در آن، ماده اولیه مورد نظر (نظیر دانه‌های پلیمری) موجود است.

البته یک نوع دیگر از چاپگرهای سه‌بعدی نیز وجود دارد که در آن، با استفاده از نوعی چسب ویژه، لایه‌های مختلف به هم چسبانده می‌شود. این نوع از دستگاه‌های پرینت سه‌بعدی را نیز در اصطلاح «چاپگرهای متصل‌کننده» (binding printer) می‌نامند.

پرینت سه‌بعدی غذا

اما ساخت یک خوراکی تفاوت‌های زیادی با یک مجسمه پلیمری یا یک عروسک چوبی دارد. در نمایشگاهی که چندی پیش در زمینه چاپگرهای سه‌بعدی در نیویورک برگزار شد، چند نوع چاپگر سه‌بعدی ویژه مواد خوراکی عرضه شد که همه آنها در یکی از سه دسته اصلی پرینت با دماغه برون‌ریز، ماده پودر مانند و لیزر قرار می‌گرفتند.

در شیوه «دماغه برون ریز» (nozzle)، مواد مورد نظر از طریق یک دهانه ریز و همانند سرنگ روی سطح مورد نظر ریخته می‌شود. این شیوه بویژه در زمینه تزئین انواع کیک با شکلات یا مواد مایع رنگی و همچنین ساخت برخی خوراکی‌های شیرین کاربرد زیادی دارد.

در شیوه پودری هم، مواد اولیه به‌صورت پودر موجود است و بتدریج خوراکی مورد نظر را می‌سازد. البته در بیشتر موارد، این ماده باید پیش از مصرف پخته شود. در این روش می‌توان برخی خوراکی‌ها نظیر پیتزا، کلوچه یا نان را تولید کرد.

مشتریان پیشگام

با این‌که حوزه چاپگرهای سه‌بعدی در زمینه مواد خوراکی عمر چندانی ندارد و درنتیجه هنوز به اندازه کافی به بلوغ نرسیده است، اما این محصولات توانسته در همین مدت کوتاه مشتریانی را برای خود دست و پا کند. خانه‌های سالمندان در آلمان یکی از نخستین خریداران این چاپگرهای سه‌بعدی هستند.

بسیاری از سالمندان برای جویدن مواد غذایی مشکل دارند و به همین دلیل، انواع غذاها باید به‌صورت پوره (رنده شده و نیمه مایع) به آنها داده شود. اما غذاهای پوره شده ظاهرا چندان جذابیت ندارند و به همین دلیل، برخی سالمندان از خوردن آن امتناع می‌کنند و این امر درنهایت به سوء‌تغذیه و بروز مشکلاتی جسمی برای آنها می‌انجامد.

در اینجاست که چاپگرهای سه‌بعدی می‌توانند نقش مهمی ایفا کنند. نوعی از چاپگر سه‌بعدی می‌تواند مواد پوره شده هویج، نخود فرنگی و کلم را با نوعی چسب ویژه خوراکی به هم متصل کرده و آن را به شکلی جذاب درآورد. در حال حاضر بیش از هزار مرکز نگهداری از سالمندان در آلمان از این فناوری برای بهبود تغذیه این افراد استفاده می‌کند.

راهی برای مقابله با فقر غذایی

بسیاری از ساکنان کشورهای فقیر ازجمله برخی کشورهای آفریقایی به دلیل نبود منابع غذایی کافی، دچار سوء‌تغذیه هستند و این وضعیت به بروز انواع مشکلات برای آنها انجامیده است. اما شاید بتوان روزی را متصور شد که فناوری‌های نوین بتواند تا حدی از حجم این مشکلات بکاهد.

در حال حاضر برخی کارشناسان در حال طراحی دستگاه‌هایی خاص هستند که بتواند انواع مختلفی از مواد اولیه بسیار ارزان‌قیمت (نظیر علف‌های هرز، جلبک‌های دریایی، انواع حشرات یا حتی انواع کرم خاکی) را به مواد خوراکی تبدیل کنند. با این‌که تصور خوردن این مواد برای بسیاری از افراد بسیار چندش‌آور است، اما شاید در آینده چاپگرهای سه‌بعدی بتوانند آنها را در قالبی جذاب به مصرف‌کننده ارائه کنند. به‌این‌ترتیب شاید بتوان تا حدی از بار فقر غذایی موجود در مناطق محروم دنیا کاست.

افزون بر این، برخی دیگر از کارشناسان پیش‌بینی کرده‌اند شاید در آینده چاپگرهایی ساخته شود که کارتریج آنها دربردارنده روغن و موادی با تاریخ مصرف طولانی‌مدت و دوام بیش از ۳۰ سال باشد. در این صورت نه‌تنها شاهد کاهش اثرات منفی زیست‌محیطی تولید انواع مواد غذایی خواهیم بود، بلکه می‌توان به منابعی تجدیدپذیر برای جمعیت رو به افزایش جهان دست یافت.

راهی برای تغذیه مناسب

اما این فقط کشورهای نیازمند نیستند که می‌توانند از مزایای چاپگرهای سه‌بعدی ویژه موادغذایی بهره‌مند شوند، بلکه این دستگاه‌ها می‌تواند برای بسیاری دیگر از ساکنان زمین نیز سودمند باشد. یکی از کاربردهای احتمالی چاپگرهای سه‌بعدی در آینده می‌تواند تهیه انواع موادغذایی بر اساس نیاز بدنی فرد باشد.

بسیاری از افراد به دلیل وضعیت جسمی خاص خود، نیاز بیشتری به برخی ریزمغذی‌ها (نظیر انواع مواد معدنی) دارند. با بهره‌گیری از چاپگرهای سه‌بعدی شاید یک کاربر بتواند جزئیات ریز مغذی‌های به کار رفته در غذای خود را تعیین کند. برای نمونه، فردی که دچار کمبود آهن است، می‌تواند برنامه تهیه غذایی با محتوای بالای آهن را به چاپگر ویژه خود بدهد.

این کار نه‌تنها می‌تواند به تهیه انواع خوراکی براساس نیاز ویژه افراد کمک کند، بلکه با کاهش انواع افزودنی‌های شیمیایی موجود در مواد غذایی بازاری، راه را برای تندرستی بیشتر فرد هموار می‌کند.

دشواری‌های چاپ سه‌بعدی غذا

با وجود جذابیت‌های موجود در زمینه چاپ سه‌بعدی انواع خوراکی، این حوزه آن قدرها هم که به نظر می‌رسد ساده نیست. نخستین دشواری موجود در این زمینه به سرعت تولید مربوط می‌شود. اکنون انواع چاپگرهای سه‌بعدی کربنی می‌توانند اشیای مختلفی را در مدتی کوتاه تهیه کنند. با این حال، تهیه یک خوراکی نیازمند روی هم قرار گرفته شدن لایه‌های متعدد و زیاد است و در نتیجه زمان زیادی از کاربر گرفته می‌شود.

با این‌که عملکرد برخی چاپگرهای سه‌بعدی غذایی نظیر آنهایی که با استفاده از شکلات مواد غذایی را تزئین می‌کنند ساده است، اما برخی چاپگرهای سه‌بعدی عملکردی به مراتب پیچیده‌تر خواهند داشت. برای نمونه چندی پیش دانشمندان موفق به تولید گوشت مصنوعی در آزمایشگاه شدند. بی‌تردید اگر روزی چاپگری سه‌بعدی برای این کار طراحی شود، عملکرد آن بسیار پیچیده و زمانبر خواهد بود.

داستان علمی ـ تخیلی یا واقعیت آینده؟

شاید در برخی فیلم‌های علمی- تخیلی دیده باشید که قهرمان داستان با فشار یک دکمه می‌تواند یک گوجه فرنگی یا کاهو را با دستگاهی عجیب و غریب تولید کند. با این‌که این تصاویر بسیار دور از ذهن به نظر می‌رسد، اما دانشمندان چنین فناوری‌هایی را دور از دسترس بشر نمی‌دانند.

بتازگی یک شرکت دانش بنیان به نام «مدرن میدو» (Modern Meadow) بودجه‌ای ۱۰ میلیون دلاری برای مطالعه در مورد تهیه انواع مواد زیستی ویژه چاپگرها دریافت کرده است. منظور از مواد زیستی ویژه چاپگرها، انواعی از مواد طبیعی و مصنوعی است که با قرار دادن آنها در کارتریج یک چاپگر سه‌بعدی و ترکیب آنها به نسبتی خاص، شاهد تولید انواع خوراکی‌ها نظیر میوه و گوشت هستیم.

با این‌که این روند شاید ساده به نظر برسد، اما در واقع پیچیدگی‌های زیادی دارد. برای نمونه برای ساخت یک گوجه‌فرنگی به میلیون‌ها ماده اولیه مختلف نیاز داریم. اما آیا می‌توانیم این کار را فقط با تعداد محدودی از مواد زیستی به انجام برسانیم؟

بسیاری از نوآوری‌هایی که امروزه از آنها استفاده می‌کنیم، تا چند دهه پیش ناممکن شمرده می‌شدند. به همین دلیل شاید همه این پیش‌بینی‌ها در مورد چاپگرهای سه‌بعدی ویژه تهیه موادغذایی در آینده‌ای نه چندان دور به حقیقت بپیوندد.

صالح سپهری‌فر / کلیک (ضمیمه یکشنبه روزنامه جام جم)


لیست نوشته ها و مطالب مرتبط